The battle of Haagwinde

Ik hoef natuurlijk niet te laten merken dat ik in feite nogal agressief ben vandaag. Bepaalde externe factoren – aka ‘collega’s’ – laat ik nog altijd mijn dag bepalen, wat natuurlijk niet goed is. ‘Je moet erboven staan!’ bromt de raadgever in mijn oor. Yeah right. Easier said than done…

Laat ik dus daarover maar niet uitweiden – iets met bekeuringen, don’t shoot the messenger – en het dus luchtig als een snufje zout over mijn linkerschouder mikken en mijn gedachten verleggen naar zonniger zaken. Hoewel het hier met bakken uit de hemel komt, maar dat terzijde.Lees meer »

Van varkens, hanen en motten

De oorwurm is verdwenen: ik voel me vandaag een stuk beter. Ik ben dan ook gisterenavond best wel actief bezig geweest thuis, met een half oog kijkend naar de Great British Bake Off…

Na het werk eerst wat boodschappen gedaan aan de overkant. Ik vind het geen fijne winkel, maar gemak gaat soms even boven ‘fijn’. Dat kost mij de minste tijd en ik spaar parkeergeld uit (wel 40 cent!). Mijn eten klaargemaakt: gebakken aardappeltjes met Italiaanse Salade (verpakt in plastic, sorry) en een rest van geconfijt varkensgebraad wat ik ooit eens heb gekregen in een kerstpakket. Dat is typisch Frans: Confit de Porc. Erg lekker trouwens.Lees meer »

Toertje tuin(tje)

Met dit weer groeien de planten in mijn tuin met wel tien centimeter per dag. Ok, lichtelijk overdreven…. maar soms moet je het verhaal iets smeuïger maken dan het in werkelijkheid is. Dat trekt meer lezers. Zegt men.

Ik heb een redelijk kleine tuin en enkel aan de voorkant van mijn woning. Ik woon in een (klein) hoekhuis direct aan een straat pal tegenover een winkelcentrum, met de tuin in een omgekeerde L-vorm. Ik heb geen achter. Eigenlijk wel jammer want als ik een ‘achter’ zou hebben, zou ik een hele mooie tuin kunnen maken. Maar wat mijn ‘achter’ zou kunnen zijn, zou ik een achterdeur hebben gehad, is van de buren. Ja die, die roken en mij het leven ‘zuur’ maken als ik lekker op mijn dakterras wil zitten en de wind ‘verkeerd’ staat.

Lees meer »

Weekend #29: Werk aan de tuin

Zachtjes tikt de regen…..

Goed voor de tuin want het groeit als kool nu. Bij mij thuis is het net één grote jungle. En dat voor een stadstuin! Ik hou van deze periode zeker als het regent. Mijn tuin floreert daar goed bij. Ik was het weekend niet thuis en zag gisteren tot mijn schrik veel gele bladeren in de Passiebloem. Nog even volhouden, Passiflora, dan mag je over een paar maanden in de volle grond.

Afgelopen weekend hebben wij onze eerste struik in onze nieuwe tuin geplant. Precies dáár waar ik deze ook getekend had. We waren even bij het tuincentrum in Oostburg, Life & Garden en daar stond deze vlinderstruik zo naar ons te lonken, dat we ‘m hebben meegenomen. Overigens wel een beetje een verpauperd zootje daar dat tuincentrum. Misschien ben ik te verwend met mooie tuincentra als Intratuin en Global Garden.Lees meer »

K(r)amperen…

Het wordt steeds rustiger. Veel bloggers hebben blogpauze en veel van mijn collega’s maken zich op voor hun vakantie. Je merkt de spanning en de stress. Ook op straat. Iedereen is een beetje hyper. Nog snel even dingen kopen: een zak aardappels, een pot pindakaas, hagelslag. Want dat hebben ze niet ‘daar’.

Bij ons was het vroeger omgekeerd: wij namen uit Frankrijk veel mee omdat ze dat hier niet hadden. Ok, we namen wel die zak aardappels uit Holland mee, maar dat was om op de dissel te leggen. En die hagelslag ging ook mee, want dat kennen ze niet Frankrijk. En niets was zo lekker als een kraakvers stokbrood dik besmeerd met die van die heerlijke halfgezouten roomboter en dan hagelslag erover. Mjammie. Ik kon daar echt van smullen.Lees meer »

Van luiheid, tuin en een cliffhanger..

Ik heb hoge verwachtingen van mijn bezoek aan de orthopeed woensdag, vandaag dus. Ik kan mij nu al verheugen op het nieuws dat ik gewoon mag hardlopen en dat ik te horen krijg wát het nu precies is en wat ik daaraan kan doen. Want ik loop nu al ruim een maand niet hard en het begint toch langzaamaan weer te kriebelen. Dan word ik onrustig en wil ik die adrenaline weer door mijn aderen voelen gieren.

Ik doe nu geen ene moer. Ja, beetje yoga één keer in de week. En ik merk heel goed dat ik niet hardloop want normaal ben ik best wel elastisch maar zonder het lopen ben ik net taaie trekdrop. Ik neem mij iedere dag voor om door te rijden naar het park en daar even een half uur om de plas te wandelen, maar (k**smoes…) ik kom dan langs mijn huis en vaak heb ik de juiste schoenen niet aan, dus komt daar geen donder van terecht.

Oei, lui varken ik ben. Ja Yoda, jezelf motiveren valt soms niet mee.

Waar ik weinig push voor motivatie nodig heb, is de aanleg voor de tuin straks. Ik had een tekening beloofd en hierbij dus.

Tuin WO

 

Het ziet er op papier al gezellig uit, vind ik zelf. De moestuin is echt nog gekrabbel: daar heb ik nog geen idee van hoe ik dat ga doen. Zeker omdat we daar de eerste jaren nog niet onze volle aandacht aan kunnen geven.

We hebben op internet ook een tuinontwerptool gevonden: tekenmijntuin.be. Is vooralsnog gratis te gebruiken, behalve als je wat meer wilt en dan nog zijn het de kosten niet. Het programma is wel erg beperkt in de keuze in bomen en struiken en echt heel gedetailleerd (vaste) planten erin zetten heb ik nog niet ontdekt. Ik vrees toch dat het gedetailleerde werk nog ouderwets potlood-en-gummetje-werk zal blijven.

Jan heeft maandagavond de blokhut nog een lik verf gegeven, dus dat ziet er direct al anders uit. Moet nog een laag en de kozijnen moeten nog, maar allez! het gaat toch de goede kant op.

Dinsdag had ik het nog over het m-woord en ik kan je alvast verklappen dat wij komend weekend dat m-woord volledig aan onze laars lappen en we iets hebben gekocht waar we allebei heel blij van worden – althans, dat hopen we. Alhoewel, zoals op de site van SoChicken wordt uitgelegd: Je kiest alleen voor de dingen die je écht in je leven wilt hebben, de rest laat je achterwege.

Dat is natuurlijk voor héél véél uitleg vatbaar en bijzonder persoonlijk, dus dat geldt voor deze aankoop ook.

Cliffhanger.

19894737_1375723905810859_7066503843900075107_n

 

Van rotbui, schimmel en vrolijke bloemen

Gat! Vandaag wel een rotbui. Zal wel aan de tijd van de maand liggen, want ondanks dat ik nu officieel een Oud Wijf ben – het is nu een jaar geleden sinds mijn laatste ‘regels’ – blijft het toch in je systeem zitten.

Daarnaast gaat De Baas op vakantie en wordt alles nog even bij mij gedumpt. Doe dit, doe dat, doe zus….. plus nog de overige collega’s die een beroep op mij doen. Op dagen als deze dus, zeker op dagen als deze, word ik bijna religieus met maar één wens: god, waar blijft die tweehonderdvijftigduizend euro die ik nodig heb om te gaan rentenieren in Ons Nieuwe Huis???

En dan zegt ‘men’: je mag van alles wensen, behalve geld. Wie bepaalt dat? Ik heb bijvoorbeeld Reiki I en II gedaan – naast Tarot en weet ik veel wat voor zweefcursussen – en dan kan je op een briefje schrijven wat je wenst. Dat doe je dan in een doosje, je maakt wat mysterieuze vormen in de lucht en dan komt het uit. En ik ben ook een tijd ‘heks’ geweest – klinkt op zo’n manier ook als een beroep – en daar werd hetzelfde gezegd. Je mag alles wensen, vooral als het barmhartig is, maar geld wensen? No, not done. Zeker niet voor jezelf. Ik vraag me dan wie dat bepaalt. Want ik wens geld. Money makes the world go round, weet je….

Daarom bijvoorbeeld heb ik het niet zo op die stromingen waar ‘men’ bepaalt wat mag en niet mag. Dat ‘niet zo’ is hier een understatement, dat begrijp je wel.

Heb mede door een andere blogster SnapChat maar eens gedownload op mijn telefoon. Krijg wel grappige foto’s. Nou ja, daar word ik dan wel weer een beetje vrolijk van.

19875093_1370897282960188_6596003944138481478_n.jpg
Dubbele bril…

Waar ik ook vrolijk van word:

Links de oesterzwammen in spé op 29 juni, rechts een foto van vanmorgen. Ik vind het wel langzaam gaan en een beetje dun schimmellaagje, eerlijk gezegd. Maar misschien dat het nog goed komt. Is voor mij ook de eerste keer.

En mijn vingerhoedskruid (als ex-heks moet je die natuurlijk wel in je tuin hebben….) bloeit weer. Ja: wéér. Want ze (hij?) had al gebloeid. En de Montbretia begint te bloeien. Die staat eigenlijk niet goed in mijn tuin, een beetje verstopt. De pompoen bloeit en bloeit, maar alleen mannelijke bloemen en geen wijfies. Zo komen er nooit pompoenen natuurlijk! Maar hier ook maar niet meteen de moed opgeven.

En mijn mini-kas/miniatuur moestuintje gaat goed. Althans, de inhoud….De weer in de grond gestopte pijpajuin-kontjes groeien goed, de Oostindische Kers doet het goed, de munt, de basilicum. En ik heb ook nog drie dennenbomenbaby’s voor in de Grote Tuin. De Hydrangea begint te bloeien. Nog even wachten en de Grote Kattenstaart (Lythrum salicaria) staat in bloei net als de kogeldistel (Echinops bannaticus). Ook zo’n prachtige bloem. En de Monnikskap.

Overigens, leuke site voor tuinliefhebbers: mijntuin.org. Ik schrijf dat ook even voor mezelf op, zodat ik het niet vergeet.

Ik heb geen komkommertijd ingepland, dus ik blijf gewoon bloggen. 😛

 

 

Drukdoenerij en belletjes

Woensdagmorgen weer wat leuks……

Ik woon in een vrij smalle edoch vrij drukke weg want winkelcentrum, vijf scholen, gezondheidscentrum, kleine bedrijfjes en woonwijk. Drukke buurt dus. Tussen 08.15u en 08.35u is er geen doorkomen aan. Dan komen alle achterbankkinderen met de auto naar school. Tussen 08.00 en 09.00u is het dan ook Verboden Voor Vrachtverkeer. Trekt men zich daar wat van aan? Vaak wel, soms niet. Zoals die ochtend. Een supermarkt beginnend met de letter L en eindigend op de letter L is aan het verbouwen. En over die herrie heb ik het dan nog niet eens. Nu moet deze fijne winkel over een week weer open, dus paniek, alle hens aan dek. Er stonden maar liefst vijf vrachtwagens langs de randen geparkeerd van deze toch al smalle weg en – je raad het al – het was 08.00u. Er werd vrolijk uitgeladen met een heftruck. Ook nog zo’n stinkding op diesel dus hoezee.

Weg verspert_2
Situatieschets: vrachtwagen, straat, trottoir met paaltjes

Ik rij meestal rond 08.15u weg – precies in de drukte, maar ja – en die ochtend niet anders. Ik had gelukkig wel iets van ruimte om de bocht naar rechts te nemen, paaltje omzeilend en bij de bumper uitkijken dat ik niet tegen de geparkeerde vrachtwagencombinatie aan rij, ben ik bijna uitgedraaid, komt daar zo’n muts van een trut aangereden op de fiets, ook nog op de verkeerde kant van de weg, dus rechts vanuit mij gezien, voorop een kind, achterop een kind en denkt even tussen mijn auto en de vrachtwagen door te kunnen wurmen. Ik denk dat zij nauwelijks 30 centimeter had. Als ze éven had gewacht, had ze alle ruimte gehad. Maar nee, ze moest en zou ertussen.

Weg verspert_1
Hét paaltje, De vrachtwagen, de smalle strook….

Zich ondertussen vasthoudend met haar rechterhand aan de vrachtwagen en ik links van haar wurmde zij zich moeizaam haar rechtmatig toebehorende stukje weg toe. ‘Ik ben een fietser, Ik ben kwetsbaar, Jullie moeten met MIJ rekening houden, Dus eis ik mijn plekje op’. Ze heeft helemaal gelijk. Als ze twee seconden even had gewacht, had ze alle ruimte van de wereld. Ik kon op dat moment geen andere kant op dan rechtdoor, met links van mij die vrachtwagen.

Kutwijf
Dé muts met kids die haar plek op de weg opeist…

De fietser achter haar ging heel wijselijk het trottoir op. Ja leuk is het niet. Zeker voor fietsers is het hier af en toe knap gevaarlijk. Planologische mislukking. Ik heb al heel wat meegemaakt daar in al die jaren dat ik er woon!

Ik had als ingeving en misschien met een beetje voorgevoel mijn telefoon als een soort dashcam opgehangen, vandaar dat ik ‘bewijs’ heb. 

Krijg ik van een collega die net terug is van Hong Kong en China toch nog een leuk kadootje. Ik ben gék op belletjes en van die buddha gevalletjes. Als het maar tingelt en waait. Soms ben ik ook gewoon een halve hippie: heb ook een belletje aan mijn enkel hangen.

Voeten

Op internet bij het blad Happinez had ik deze belletjes gezien en ik vind dat er zó gezellig uitzien en als er een klein briesje staat klingelt het ook zo gezellig!

Links dus de Happinez belletjes en rechts het belletje wat mijn collega voor mij heeft meegenomen uit China. Nu nog tien meer en ik heb ook zo’n gezellig windorgeltje straks in de nieuwe tuin (overigens 50 cent voor het belletje…..). Kan ik mooi ophangen aan de boom die ik midden in de tuin ga plaatsen en waaronder we dan ‘later’ kunnen eten, met zo’n vrolijk gedekte tafel, lampionnetjes overal, plaidje hier en daar, mooie kussentjes, je kent dat wel. 

Moet me wel even goed oriënteren wélke boom dan de beste is, want om nou je eten onder de zwarte luis of andere beestjes wat uit zo’n boom kan vallen te vinden, is niet erg aan te bevelen (ik spreek uit ervaring). Ik denk dat ik in dit geval dan ga voor de linde. Ik heb nu al drie lei-lindes en dat zijn echt hele mooie bomen. Die van mij moeten overigens bijgesnoeid worden, maar ik heb een vermoeden dat er een nestje van een merel in zit. Eerst zeker weten dat dat niet zo is, en dan kan de snoeischaar erin…..

Weekend #25

Wat vliegen de dagen. Voor je het weet is er een week voorbij en een weekend. Voor je het weet is de zomer daar en moet je beseffen dat het nú zomer is, dat het nú is dat hét gebeurt, dat de natuur op z’n hoogtepunt is. Het jonge spul vliegt, zwemt of loopt uit de wijde wereld in, de tuin is op z’n mooist, mensen bereiden zich voor op de vakantie, of blijven thuis. Zoals ik.

Zaterdag zijn wij de uitdaging aangegaan om naar de Ikea te gaan. Als je een beetje bijtijds bent valt het over het algemeen mee en heb je nog geen last van jengelde kinderen. We gingen er alleen naar toe om een kledingrek te kopen, want Jan is al druk bezig zijn kledingkasten uit elkaar te halen.

Na de Ikea zijn we nog even Haarlem ingegaan, omdat ik op zoek ben naar een Frappé mixertje. Maar nergens te krijgen. Ja, wel op internet maar dan betaal je loads aan shipping costs. Verdorie. Hadden we het maar eerder op onze radar, dan hadden we het op Kreta kunnen kopen. Misschien gaat er nog een collega naar Griekenland. Even in de gaten houden.

dynamix-frappe-mixer-

Bij ons favoriete Tapas tentje nog even een drietal tapasjes – we hadden geen grote honger- en dan weer op huis aan. ’s Avonds aten we Mexicaans. De tortilla’s waren wel een klein beetje verbrand maar ach. Je kunt niet altijd op sterrenniveau koken.

Zondag waren we vroeg wakker. Dit keer allebei niet gelopen. Na een simpel ontbijtje – geen roerei – hebben we even wat nuttigs gedaan en het plafond van de badkamer en de hal beneden in de voorzijk… eh voorstrijk gezet. Alle tierlantijntjes uit de badkamer en meteen het goede moment om de badkamer weer eens goed schoon te maken. Het is altijd wel ergens goed voor. Het eerstkomende weekend dat er weer gelegenheid is, wordt het gewit.

En ik heb eindelijk de foto’s die ik had besteld bij Fotofabriek opgehangen zoals ze horen te hangen.

Schilderijtjes_2

’s Middags – in de regen – yeah, right, had m’n was buiten hangen – even naar een ‘festival’ De Groene Loper geweest. Een soort markt helemaal in het teken van duurzaamheid, groen, bio, uit de buurt en zo. Je kent dat wel. Eerst even verkennend over het terrein lopen en dan langzaam hier en daar wat langer blijven staan, praatje maken over windmolens en de tuin en we kwamen thuis met een plantje en een bak met schimmel.

Misschien kom ik niet erg groen over in deze blog, maar wij houden er wel degelijk rekening mee en doen ons best. Ik heb zonnepanelen, ik droog mijn was alleen in winter in de (waterpomp) wasdroger en ik heb een regenton. Het hemelwater van de nieuw aangebouwde badkamer gaat zó de tuin in en ik heb mijn tuin niet dicht gemetseld. Mijn CV staat niet hoger dan 19º in de winter, ik gebruik zo veel mogelijk biologisch afbreekbare producten, ik koop mijn groenten zoveel mogelijk op de markt en laat ik dan in mijn tas steken (dus geen verpakkingsmateriaal). Ik probeer producten te kopen uit de buurt, en niet uit verweggiestan – maar met bananen is dat best lastig – en mijn vlees komt van Schotse Hooglanders óf van de jacht, dus niet van intensieve veehouderij. 

Daarentegen rij ik wel met de auto, ga ik met het vliegtuig op vakantie, heb ik een vaatwasser (hoewel ze zeggen dat het met de hand méér water kost) en koop ik ook nog genoeg producten die in plastic verpakt zijn. Sommige dingen zou ik wel wat groener willen, maar is lastig in mijn huidige levensstijl in te passen.

O ja, die bak schimmel: je kon dus in dat zwarte emmertje wat je hierboven ziet een substraat krijgen met oesterzwambasis of broed. Daar moeten we dan koffiedrek bij doen en dit moeten we laten beschimmelen. Daar groeien dan over een aantal weken paddo’s uit. Oesterzwammen dus. Om te eten (alle paddestoelen zijn eetbaar. Sommige slechts één keer….) dus niet hallucinerende paddo’s. Wees gerust. 

Ik ben vanaf nu dus een aanrechtagrariër. En als de oesterzwammen ‘rijp’ zijn, kan ik met 20% van die schimmel nieuwe oesterzwammen maken en die andere 80% kan ik weggeven zodat anderen ook hun eigen oesterzwammen kunnen kweken. Een soort oesterzwammen-broed-ketting. Grappig hè?