Weekend #10

 

Mijn laatste stressweek is ingegaan. Vanaf zaterdag hoop ik de opgebouwde stress en alle lichamelijk ongemakken die dat met zich meebrengt, langzaam af te bouwen. Want als ik zo doorga, is het traject ‘burn-out’ het enige traject wat ik nog kan bewandelen.

In het kader van ‘afbouwen’, ben ik vorige week woensdagavond al richting WO gereden. We hebben een bijzonder druk weekend gehad, maar wel leuk druk. Niet al te stresserend. Lees meer »

Stranden in het zicht van de haven

Ik heb het ieder jaar weer: vlak vóórdat ik op vakantie ga, krijg ik overal pijntjes en heb ik het zó moeilijk dat ik bang ben dat ik een burn-out, bore-out of wat voor out dan ook heb. Ik weet niet of dit euvel ook een naam heeft: PHS, Pre Holiday Syndroom. Zou me niets verbazen als dat bestaat.

Het is voor mij érg lang geleden dat ik een volle drie weken vakantie heb genoten. Ik denk dat de laatste keer was toen ik vier weken naar Nieuw-Zeeland ben geweest. Dat was in 2013. Dus zó heel lang geleden is het nu ook weer niet….Lees meer »

Die emmer…

Voor de maandag was ik gisteren verrassend opgewekt. Misschien door het leuke weekend met veel buiten.

Die opgeruimde bui heeft geduurd tot half drie. Daarna werd ik weer overmand door stress en meer zin om een potje te janken dan wat anders.

Dit gaat niet goed zo. Mijn werk bezorgt mij momenteel enorm veel stress. Ik heb op dit moment 11 ‘projecten’ waar ik opvolging op moet geven. Allemaal projecten – of eigenlijk meer ‘issues’ – die geïnitieerd zijn door de directeur, maar die ik in zijn belang moet coördineren. Hij legt daarbij enorm veel druk bij mij neer.

Mijn werk. Dat weet ik wel. Maar dat wil niet zeggen dat ik van elastiek ben.Lees meer »

Weekend #7

Zo’n zonnig weekend als we afgelopen weekend hebben gehad, zou ik de rest van het jaar wel willen hebben. Ondanks dat het krispy koud was, scheen de zon als een tierelier en dat hadden de vogeltjes ook in de gaten, want die zongen dat het een lieve lust was. Vast je gebied claimen voor het komende broedseizoen dus laten merken dat jij er al bent. Ook de buizerds in de hoge populieren waar wij op kijken, zijn al flink aan het schreeuwen en rondvliegen. Een lust voor het oog.Lees meer »

Snuffelstage

Volgende maand krijg ik een stagiaire onder mijn hoede. Waarschijnlijk een soort van snuffelstage, want het duurt (gelukkig) maar vier dagen. Ondanks dat ik dit werk al meer dan zevenendertig jaar doe (ik werk al vanaf mijn negentiende), heb ik nog nooit een stagiaire gehad. Ik heb wel eens iemand moeten inwerken (ook zo leuk: not), maar dan doe je dat meer met in je achterhoofd: na mij de zondvloed en zoek het maar uit.Lees meer »

ONRUST…

Ik voel me al een paar dagen erg onrustig. Het begon eigenlijk woensdag. Om één of andere onverklaarbare reden een zwaar opgejaagd gevoel. Ik kan er niet direct de vinger op leggen.

Nu moet ik zeggen dat ik tot en met eind maart een behoorlijk volle agenda heb. Niet zozeer qua werk, maar wel qua privé. En als ik dat heb weet ik dat ik me opgesloten en opgejaagd ga voelen. Lees meer »

Zo zoetjes aan

Gisteren zijn onze badkamermeubels geleverd. Althans, één deel. Het andere deel had een verkeerde maat. Dat was een tafel waar de wasbak op komt en die is 60cm breed en ze hadden er eentje van 80cm in elkaar getimmerd. Die kon dus weer mee, maar ik krijg de juiste volgende week geleverd.Lees meer »

Obstakels

De dagen, de weken zijn in mijn beleving als een weg. Glad en strak verdwijnt die weg in de einder. Als ik rustige weken heb, zijn er geen obstakels en zie ik, als ik mijn ogen sluit, de weg duidelijk voor me. Zwart met witte randjes, omgeven door woestijn, zich een weg slingerend naar de horizon.

Maar soms zijn er weken en dan zie ik obstakels. Het is heel moeilijk om dat te verwoorden wat ik ‘zie’. Soms hangt er een zwart gordijn, en soms steken er gewoon stukken asfalt met scherpe punten omhoog de lucht in. Lees meer »

Nog 11 dagen

We hebben het er maar druk mee! Nog 11 dagen en dan krijgen we de sleutel van onze woning in WO. Nog een maand en dan gaat Jan naar Den Helder. Nog twaalf weken en dan is 2017 ook weer gedaan…

Alles komt een beetje tegelijk. Afgelopen weekend al een beetje de planning doorgelopen voor de komende veertien dagen. Prio is nu wel de woning in WO en ondertussen moet Jan de ogen en oren open houden voor een huurwoning/studio/appartement in de omgeving van Den Helder. Elke dag op en neer rijden naar waar ik woon (vijf kwartier rijden) ziet hij niet zo zitten.Lees meer »

Voortgang woning WO

Nog even een korte update van de voortgang van de woning. De afgelopen dagen is de badkamer betegeld. Voor ons niet zo heel spannend omdat het de kleurstelling en ‘ontwerp’ is zoals ik dit nu in mijn badkamer ook al heb en deels zoals Jan z’n badkamer is. Witte matte tegels tegen de muur en de vloertegel in de doucheruimte tegen de muur doorgetrokken. Lekker neutraal.Lees meer »