Drie huizen

Het is zo’n heerlijke herfstdag waarop ik het liefst in een schoon opgeruimd huis, met de (gas)kachel op 5, de koffie die langzaam doorloopt en de kat op schoot, met een spannend boek bij de hand op mijn zalige loungebank zit, uitkijkend over de wuivende bomen in de tuin. De radio staat aan en ik voel me gelukkig.

Goh, lijkt wel een roman. Ik heb het niet zo in me om op zo’n manier de dag door te brengen. Ik heb al geen kat – en weet ook nog niet of deze er ooit zal komen – en als ik te lang stil zit dan krijg ik last van mijn benen (RLS), dus zal ik hoogstwaarschijnlijk met dit weer wel met mijn kaplaarzen aan ergens buiten zijn.

Nog 9 dagen. De laatste dagen worden wat ‘in beslag genomen’ door het Den Helder debâcle, als het al een debâcle is, want vooral Jan laveert tussen huis Oostende wat leeg moet, huis WO wat vol moet, zijn werk wat afgerond moet en een huurhuis richting Den Helder wat geregeld moet.Lees meer »

Bouwperikelen

Soms heb je van die dagen, die schrap je meteen uit je geheugen. Gisteren was zo’n dag hoewel uiteindelijk alles goed is afgelopen.

Ik kreeg gisteren van Jan weer een berichtje over de perikelen rondom de vloerverwarming. Dat deze dus nog niet was getest, dat daardoor de egalinevloer niet kon worden gegoten en dat onze bouwpromotor had besloten dit dan maar volgende week te doen, geen rekening houdend met onze agenda’s.

Dit schoot mij in het verkeerde keelgat, zeker gezien alle sores en communicatieproblemen en afspraken die niet worden nagekomen gedurende alle maanden (al twaalf!) vanaf dat Jan de handtekening heeft gezet. Ongekend. Lees meer »

BBQ en regen

Wij hebben vanavond onze jaarlijkse BBQ met het bedrijf. Op het strand. Ik had zon besteld, maar ja….

Schermafbeelding 2017-09-08 om 12.05.22.png

Omdat mijn hoofd wattig is en ik me een beetje ‘numb’ voel, kan het me dit keer niet veel schelen. Er gebeurt momenteel iets te veel. Gelukkig komt mijn mannetje vanavond weer thuis. Heb nu nog meer behoefte aan zijn gezelschap dan anders, lijkt het.Lees meer »

Autumn is coming…

Dinsdagavond, vóór het eten, heb ik in een fanatieke bui twee (ja, twee) yogalessen van Adriene gedaan: dag 5 en dag 6. En hoezee, ik voel spierpijn! Dát is lang geleden. Dat doet goed. Stom hè. Dat is echter niet zo goed voor mijn premature plannen om misschien nooit meer te hardlopen. Want spierpijn is fijn.

Spreek ik net een andere collega die net weer begonnen is met hardlopen. Had ook altijd pijntjes. Loopt nu iets van vier kilometer. Gewoon een lekker simpel afstandje. Word je niet moe van, krijg je geen hoofdpijn van en is vriendelijker voor je spieren. Lees meer »

Voortgang woning en hardlopen

Nu de daadwerkelijke verhuizing met rasse schreden naderbij komt, neemt de spanning bij mij toe. Ik heb de yoga voorlopig even opgeschort. Ik doe nu yoga (met Adriene, zoals iedereen geloof ik) iedere avond zelf thuis. Dat scheelt mij tijd, geld én stress (en dan hoef ik na afloop ook niet verplicht thee te drinken) en dat bevalt mij prima. Het is net even anders dan ik gewend ben en het blijft lastig om iedere keer even naar de TV te gluren om te zien wat ze nu precies bedoelt.

De buren rechts naast ons gaan er woensdag geloof ik in. Ze hebben hun kippen- en konijnenhokken al klaar. Ik kan niet zeggen dat ik er onverdeeld happy mee ben. Ben al wel blij dat er geen hondenhok achter in de tuin staat, want dat heb ik ook al een aantal keer gezien. Maar vier van die grote Boere Bruinkippen (én een haan heb ik me laten vertellen) …. ja…..ik moet het ervaren denk ik.Lees meer »

Cliffhanger?

 

Schermafbeelding 2017-07-17 om 11.25.59.png

Waar ik vrolijk van word? Van het liedje ‘Súbeme la Radio’ met Enrique Iglesias. Leuke video ook, vol met vrolijke mooie jonge mensen. Dan word ik wel een tikje weemoedig en wou dat ik nog jong was. Maar tegelijkertijd ben ik tevreden met wie ik ben nu. Jong zijn is ook onzeker zijn, naïef en je niet op je waarde kunnen inschatten. Nu voel ik mij geestelijk rijker dan ooit en over de conditie van mijn lijf ben ik ook nog best tevreden.

Ondanks dat ik (even?) niet mag hardlopen. 😦

Dat stemt mij minder vrolijk. Als je al hardloopt vanaf je twintigste, dan leg je dat niet even zomaar terzijde.

Waar ik nog meer vrolijk van word?Lees meer »

Niet echt bijzonder goed nieuws

Woensdag 12 juli is een dag die ik toch snel wil vergeten. Misschien begon het de dinsdag al. Toen ik naar huis reed, reed ik bijna over een moedereend met 6 kleintjes. Ik moest mega in de remmen. Gelukkig reed de auto achter mij een flink eind bij me vandaan. Luid kwakend keerde de eend op haar schreden terug met de 6 kleintjes in haar kielzog en ik reed met bonzend hart verder. Wat kan je daar van van slag zijn en dat ondanks het feit dat ik jager ben. Maar op zo’n manier over een dier of diertjes heen rijden, daar krijg ik echt een hartverzakking van.

’s Avonds had ik een yogamat gereserveerd dus ik was keurig om kwart over zeven ter plekke. Wat is het stil, dacht ik nog en toen ik boven kwam, was er nog niemand. Ik ga normaal nooit op de dinsdag dus al fronsend begon het mij te dagen dat ik een herinnering had gehad voor 20.30u. Dus ik was een uur te vroeg. Dan maar weer naar huis, thee gezet en om 20.05u weer die kant op. Kom ik daar, is de deur dicht en zijn ze al bezig! Hè?? Wat nu weer? ‘Op dinsdag begint het altijd om 20.00u,’ zei de klankschaalmeneer die net langs liep. Ik mocht er nog in gelukkig: mijn matje lag er eenzaam en verlaten in afwachting van mij bij, maar het was wel raar. Je valt er dan ook zo in, zonder de ‘warming up’ zeg maar. Eenmaal thuis toch nog even gecheckt en ik had met dus niet vergist: ik had een bevestiging gehad voor 20.30u. Dus aan mij lag het niet.

En dan woensdag. De dag van de orthopeed. Ik was er keurig op tijd, maar ik moest nog iets van 30 minuten wachten. Loopt altijd uit daar in die ziekenhuizen.

Een vrij norse arts – vond ik – en er zaten nog twee andere artsen waaronder een orthopedisch schoentechnicus (mondvol).

Ze hebben naar mijn enkel gekeken en eraan gevoeld, ik moest wat lichte oefeningen doen en er is ook direct een röntgenfoto gemaakt. Mijn botten zien er goed uit en ik heb gelukkig geen afwijkingen (althans, niet daar…)

Afijn, om een lang verhaal kort te maken: ik heb een peesontsteking in de musculus tibialis posterior. Yeah. Nu weet je nog niets, maar als je dat opzoekt weet je het wel. Ik weet ook echt de Nederlandse benaming niet daarvoor.

Met andere woorden: ik mag (voorlopig?) niet meer hardlopen. Ik moet eerst naar de orthopedisch schoentechnoloog voor (weer) andere (betere?) steunzolen.  Daar moet ik dan minstens zes tot acht weken op lopen aangevuld met fysiotherapie, en dan moet ik verder kijken. Dat nieuws van dat niet meer hardlopen kwam hard aan bij mij en was daar gisteren volkomen van slag. Niet meer hardlopen! Mijn lust en mijn leven, mijn medicijn voor al mijn kwaaltjes!

Gisteren was het echt een drama voor mij, een doomscenario, een nachtmerrie. Wat moet ik nu verder met mijn leven? Ja, echt. Nu gaat het alweer wat beter en kan ik het wat meer relatieveren. Ben gisteren maar met woeste pas een eind gaan wandelen (met mijn wandelschoenen aan), maar daar krijg je toch die kick niet van die je van hardlopen wél krijgt. Het duurde dan ook érg lang eer ik het weer wat zonniger begon in te zien. Ik zal op zoek moeten naar alternatieven.

Wandeling

19958955_1377653528951230_9109380496775020621_n

Met een flinke koppijn naar bed en vanmorgen was ik al om 06.00u wakker. Ben wel blijven liggen tot 07.00u en toen ben ik naar beneden gegaan en heb gewoon even een ochtendgym gedaan op Nederland Beweegt. Dat is niet suf, dat is leuk. Deed dat wel vaker als ik het toevallig zag. Misschien moet ik dit gewoon iedere ochtend doen.

Ja, en om mijn compensatiedrang nog meer te bedaren, ben ik ook maar met de fiets vandaag.

 

Van luiheid, tuin en een cliffhanger..

Ik heb hoge verwachtingen van mijn bezoek aan de orthopeed woensdag, vandaag dus. Ik kan mij nu al verheugen op het nieuws dat ik gewoon mag hardlopen en dat ik te horen krijg wát het nu precies is en wat ik daaraan kan doen. Want ik loop nu al ruim een maand niet hard en het begint toch langzaamaan weer te kriebelen. Dan word ik onrustig en wil ik die adrenaline weer door mijn aderen voelen gieren.

Ik doe nu geen ene moer. Ja, beetje yoga één keer in de week. En ik merk heel goed dat ik niet hardloop want normaal ben ik best wel elastisch maar zonder het lopen ben ik net taaie trekdrop. Ik neem mij iedere dag voor om door te rijden naar het park en daar even een half uur om de plas te wandelen, maar (k**smoes…) ik kom dan langs mijn huis en vaak heb ik de juiste schoenen niet aan, dus komt daar geen donder van terecht.

Oei, lui varken ik ben. Ja Yoda, jezelf motiveren valt soms niet mee.

Waar ik weinig push voor motivatie nodig heb, is de aanleg voor de tuin straks. Ik had een tekening beloofd en hierbij dus.

Tuin WO

 

Het ziet er op papier al gezellig uit, vind ik zelf. De moestuin is echt nog gekrabbel: daar heb ik nog geen idee van hoe ik dat ga doen. Zeker omdat we daar de eerste jaren nog niet onze volle aandacht aan kunnen geven.

We hebben op internet ook een tuinontwerptool gevonden: tekenmijntuin.be. Is vooralsnog gratis te gebruiken, behalve als je wat meer wilt en dan nog zijn het de kosten niet. Het programma is wel erg beperkt in de keuze in bomen en struiken en echt heel gedetailleerd (vaste) planten erin zetten heb ik nog niet ontdekt. Ik vrees toch dat het gedetailleerde werk nog ouderwets potlood-en-gummetje-werk zal blijven.

Jan heeft maandagavond de blokhut nog een lik verf gegeven, dus dat ziet er direct al anders uit. Moet nog een laag en de kozijnen moeten nog, maar allez! het gaat toch de goede kant op.

Dinsdag had ik het nog over het m-woord en ik kan je alvast verklappen dat wij komend weekend dat m-woord volledig aan onze laars lappen en we iets hebben gekocht waar we allebei heel blij van worden – althans, dat hopen we. Alhoewel, zoals op de site van SoChicken wordt uitgelegd: Je kiest alleen voor de dingen die je écht in je leven wilt hebben, de rest laat je achterwege.

Dat is natuurlijk voor héél véél uitleg vatbaar en bijzonder persoonlijk, dus dat geldt voor deze aankoop ook.

Cliffhanger.

19894737_1375723905810859_7066503843900075107_n