Hoge bomen

Woensdag gehaktdag. Woensdag dierendag. ‘Eet een dag geen vlees’, brult de radio. Oei. Te laat. Ik eet vanavond spaghetti met pastasaus waar gehakt in zit. Was nog over van het weekend. Telt dat dan ook?

Ik eet al de hele week restjes. Ik had vorige week spaghettisaus gemaakt en dan maar meteen voor een heel weeshuis. Kan ik mooi op teren deze week. Dit weekend cowl-slaw gemaakt voor op ons pulled porc broodje (allemaal zelf gemaakt) dus heb ik nog een halve witte kool over en een zak peen. Dat is voor morgen denk, als ik gebakken aardappeltjes ga eten of misschien quinoa. Ik weet het nog niet.Lees meer »

Autumn is coming…

Dinsdagavond, vóór het eten, heb ik in een fanatieke bui twee (ja, twee) yogalessen van Adriene gedaan: dag 5 en dag 6. En hoezee, ik voel spierpijn! Dát is lang geleden. Dat doet goed. Stom hè. Dat is echter niet zo goed voor mijn premature plannen om misschien nooit meer te hardlopen. Want spierpijn is fijn.

Spreek ik net een andere collega die net weer begonnen is met hardlopen. Had ook altijd pijntjes. Loopt nu iets van vier kilometer. Gewoon een lekker simpel afstandje. Word je niet moe van, krijg je geen hoofdpijn van en is vriendelijker voor je spieren. Lees meer »

Van keukens, slaapkamer en groene eieren

Het was effe leuk, dat treinen. Vooral de eerste twee delen waren best relaxt. Het laatste deel Breda-Roosendaal was wat onplezierig met een overvolle wagon, de daarbij behorende geurtjes en veel kabaal van een stel jongelui die luidruchtig aan het geiten waren over hoeveel zwembroeken ze mee hadden.

Ik moest meteen denken aan míjn wilde jaren, want ik ging nogal eens met de bus op vakantie, naar Tossa bijvoorbeeld en naar wintersport. Ik zat – zeker op de terugweg – per definitie helemaal achterin. En je weet natuurlijk wat voor soort mensen helemaal op de achterbank gaat zitten. Juist ja, de luidruchtige. Dus ik denk (weet wel zeker) dat ik ook zo’n stuk verdriet was waar al die saaie, chagrijnige medepassagiers (vond ik) zich aan ergerden. Vooral die ene weg terug van wintersport waar ik nog vóór dat we het dorp uit waren, al behoorlijk aangeschoten was. En dat was nog vóór we snel een nieuwe fles Jägertee lieten aanrukken (omdat de andere fles leeg was).Lees meer »

Weekend #30

Ik heb een bui als een oorwurm. Dat het vandaag maandag is zal ongetwijfeld een rol spelen. Maandag is gewoon echt voor mij geen goede dag. Overigens ben ik niet de enige die dat heeft: ik las daar vorige week ergens iets over bij iemand die op maandag niet werkt en pas begint op dinsdag en dan nét die maandagstemming niet meemaakt op het werk. Dus het ligt niet alleen aan mij dat ik dit zo ervaar.

Maar laat ik bij het begin beginnen: vrijdag. Dan zien mijn mannetje en ik elkaar weer na vijf dagen. Jan kwam uit WO waar hij de greppel voor water en elektra heeft afgemaakt. Onderweg is hij nog gestopt bij een slager om vlees te halen om dan zelf te draaien tot hamburgers. Dat hebben we dan ook gedaan en (natuurlijk) op de BGE klaar gemaakt.

Zaterdagmorgen is de Weber gasbbq opgehaald en we hebben weer wat meer plek op het dakterras. Niet dat ik daar veel zit deze zomer. Weet ook niet waarom niet. Misschien komt het omdat ik beneden best een lekker zitje heb en beneden zit ik helemaal onbespied in de tuin omringt door bloemen en bomen en gewoon, net even iets aangenamer dan boven.

En omdat het zo hard waaide en elke keer regende, zijn we met de auto – ik wilde echt heel graag met de fiets… – naar Haarlem gereden om daar op de markt een halve zalm te kopen en varkensvlees wat ik had besteld. Nog een zak thee bij Simon Lévelt en niet zo lang blijven hangen in Haarlem dit keer. Geen tapas, geen koffie, geen wijn. We hadden nog een lijstje voor de rest van de dag.

20430004_1396161110433805_5817916013388302930_n

Dan doorgereden naar een beddenzaak waar ze Auping verkopen en wat informatie ingewonnen omtrent de Summer Sale en tot de conclusie komen dat zo’n bed best aan de prijs is, maar ja, het is dan wel voor – de rest van – je leven en bovendien: voor mij nooit meer een boxspring, want die zakken op den duur toch allemaal in. Zo’n Auping Original is dan een simpel bed en het enige wat je om de tien jaar zo’n beetje moet vervangen is het matras. Maar dat is dan wel meteen het duurste onderdeel. Ze weten het wel te brengen. Ik heb nog tot 3 september de tijd om te beslissen en de levertijd is dan nog zo’n week of acht, dus tijd zat. We zijn er alleen nog niet helemaal uit wat ik dan met deze boxspring doe.

Nog even rap door het tuincentrum waar we een Cederhouten rookplankje heb gekocht om de gerookte zalm op te maken en een pot verse dragon, want dat kan je natuurlijk nergens krijgen. Je moet tegenwoordig voor je kruiden naar het tuincentrum en niet naar de super- of markt.

Onderweg naar de auto nog spontaan een keukenwinkel binnengelopen. Waarom weet ik eigenlijk niet eens, maar we zagen daar een keuken die ons eigenlijk wel aanstond. Waarom wij nu kiezen voor een Ikea is vanwege de gootsteen die ik erg graag wil: de Domsjö. Dat is een (semi) keramieken dubbele spoelbak. Voor weinug. Villeroch & Boch heeft die ook, maar dan wel dubbel zo duur. Misschien wel dubbel zo duurzaam. De dame bij de keukenwinkel wist ons te vertellen dat de Ikea bak half keramiek en half kunststof is. Dat zou heel goed mogelijk zijn. Eigenlijk is dat het enige waar ik geen concessies in wil doen en dat is die spoelbak. Die vind ik gewoon retemooi.

20375690_1396221140427802_6550377806226521230_n

Die keuken die daar stond was van ongeveer dezelfde houtlook als bij Ikea. Maar wel met beter hang- en sluitwerk (zei de verkoopster). Dat denk ik zelf trouwens ook wel. Het blad wat erop lag was nep Belgisch hardsteen, inclusief de ribbeltjes aan de zijkant. Belgisch hardsteen vind ik erg mooi, maar is absoluut niet aan te raden als keuken- of badkamerblad omdat de kalk erop blijft liggen op den duur en bovendien onbetaalbaar. Dit was Belgisch hardsteen laminaat maar ik vond het – eerlijk! – niet lelijk. Dan wil ik best wel een concessie doen in plaats van echt hout, of echt steen of echt beton (wat het idee was, vandaar ook een beetje die Ikea keuken). Voordeel van de keuken van dat bedrijf is dat de kasten helemaal gemonteerd worden geleverd en – als je zelf de keuken plaatst – dat je ze enkel maar op hun plek hoeft te zetten. Bij Ikea moet je natuurlijk aan de slag met allereerst veel gesjouw en dan de bouwtekeningen ontcijferen, schroefjes, boortjes, deuveltjes en wat dies meer zij. Deze keuken is dan wel iets duurder (echt hoeveel dat weet ik nog niet), maar zoals gewoonlijk bij dit soort dingen betaal je voor gemak en betaal je in feite je vrije tijd.

Zaterdagavond dan de zalm gerookt in de BGE en die was écht erg lekker. De plankjes zijn nu wel krom en ik vraag me af of die wel lang meegaan. Allemaal trial and error en in onze nieuwe tuin plant ik wel een Red Ceder, kan ik daar voortaan plankjes van oogsten… 😛

Zondag na het ontbijt ben ik de tuin in gedoken, of eigenlijk ernaast, want ik moest de heg een beetje bijwerken en de bloemen die aan de buitenkant van mijn tuin groeien (spontaan!) een beetje uitdunnen en bijwerken. Was niet echt al te veel werk, maar die rommel opruimen is altijd wel vermoeiend. De binnenkant van de heg ook gedaan, de druivenstruik wat gesnoeid want die groeit echt de pan uit en beteuterd staan kijken naar de buxus die zomaar opeens dood is. Ik las ergens iets over de buxusmot. Misschien is dat wel de oorzaak. De buxus zal er dus uitmoeten. Komt wel. Geen haast. Er is toch niets meer aan te redden.

20429989_1396161187100464_6192899735588315488_n
Even de bui uitzitten…

Jan heeft de badkamer en hal voorzien van een tweede laag latex en alles staat nu strak in de lak. Erg mooi geworden. Volgend project: slaapkamer. Ook wel zin in.

Zondagmiddag eens ouderwets koffie gemaakt. Ik had ineens zo’n trek in roze koek en zelf maken was net even iets te veel werk op dat moment, dat Jan ze aan de overkant heeft gehaald samen met een fles Baileys. Dan is het ineens wel weer erg gemakkelijk, een supermarkt aan de overkant. Alleen dan. Verder niet.

En dan wordt het maandag en is mijn bed weer leeg links van mij. Om elf uur moest ik naar een orthopedisch schoentechnicus en ik kwam daar niet echt opgewekt vandaan. Wat een nare man was dat ondanks dat hij alles wel rustig uitlegde. Maar hij zei tot twee keer toe iets in de trand van: dat was een lange zin maar ik hoor geen vraag… Dan zat ik daar een beetje mijn verhaal te doen. Ik denk, ik vertel zoveel mogelijk en dan krijg je zo’n reactie. Was dan ook meteen van slag en – raar – stond het huilen me nader dan het lachen. Echt een ontspannen sfeertje was het niet.

Om een bezoek van twintig minuten kort samen te vatten komt het erop neer dat ik nu minstens zes weken dagdagelijks op goede schoenen mét mijn huidige steunzolen – die ik dus al had – moet doorlopen en dan, ja dán ‘..is het besloten, dan werkt het niet!’ Ik had mijn telefoon aan en heb het hele gesprek opgenomen. Vaak gaat er veel langs je heen als je ergens op consult bent en nu kon ik het op mijn gemak nog eens horen.

Dan ben je weer terug op het werk en krijg je nog een ‘vervelend’ bericht en mijn bui word er dan niet beter op. Vandaar die oorwurm.

En dan vergeet ik nog helemaal te melden dat ik binnenkort mijn eigen oesterzwammen kan gaan oogsten. Dat is in twee dagen tijd érg rap gegaan. Vrijdag was het nog een heel klein hoopje zwam wat net zo door dat gaatje komt piepen: zondag was het al flink gegroeid. Je kon het bijna zíen groeien. Leuk hè?

 

 

(H)eerlijk vlees

Moedermerel en merel kind zijn verdwenen. Ik zie ze niet meer in mijn tuin. Toen ik woensdagnamiddag nog buiten zat, was de merel sinds die ochtend minstens twee meter verderop gaan zitten. Nog wel in de leilinde, maar toch ‘ver’ weg van het nest. Dit weekend als ik toch de tuin een beetje moet bijsnoeien, maar eens kijken wat er nog in het nest is achtergebleven. Ik denk een stuk of twee uitgedroogde merels. Helaas. Ik hoop van niet natuurlijk.

Morgen hebben we een drukke zaterdag voor de boeg. Vanavond eerst de Weber bbq naar beneden tillen zodat-ie morgen kan worden opgehaald. Heb ‘m – als het goed is – voor een mooi bedrag kunnen verkopen. Daar kan ik dan weer de verf voor de slaapkamer mee betalen. Dan als de bbq is verkocht stappen we op de fiets en gaan we naar Haarlem om daar een zijde zalm te gaan halen en ik heb net bij de Berkshire Butcher wat vlees besteld om te zijner tijd te kunnen slowcooken op onze BGE. De Berkshire slager heeft nog écht vlees van échte varkens van een échte boerderij met respect voor dier en milieu. En dat proef je zeer zeker ook. Kijk, als het op zo’n manier kan, hoef je echt geen vegetariër te worden.Lees meer »

Cliffhanger?

 

Schermafbeelding 2017-07-17 om 11.25.59.png

Waar ik vrolijk van word? Van het liedje ‘Súbeme la Radio’ met Enrique Iglesias. Leuke video ook, vol met vrolijke mooie jonge mensen. Dan word ik wel een tikje weemoedig en wou dat ik nog jong was. Maar tegelijkertijd ben ik tevreden met wie ik ben nu. Jong zijn is ook onzeker zijn, naïef en je niet op je waarde kunnen inschatten. Nu voel ik mij geestelijk rijker dan ooit en over de conditie van mijn lijf ben ik ook nog best tevreden.

Ondanks dat ik (even?) niet mag hardlopen. 😦

Dat stemt mij minder vrolijk. Als je al hardloopt vanaf je twintigste, dan leg je dat niet even zomaar terzijde.

Waar ik nog meer vrolijk van word?Lees meer »

Stoefen

Nee, de cliffhanger van een paar dagen terug blijft nog even een cliffhanger. Dat wordt waarschijnlijk na het weekend dat ik daar tipjes van de sluier van ga oplichten. Want eerlijk gezegd twijfel ik nog of ik het ‘wereldkundig’ ga maken. Het is namelijk een beetje ‘stoeferig’, een beetje ‘kijk mij nou’.

Wat aan de cliff hangt, wordt vanavond bij ons thuis – bij mij thuis – afgeleverd. En om deze stoeferij (autocorrect kent dit woord duidelijk niet) nog aan te dikken, worden vanavond ook nog twaalf flessen wijn afgeleverd. Alsof het niet op kan. Nou ja, die wijn wel….

Maar het is wel minimalistisch: ik kies alleen voor de dingen die ik écht in mijn leven wil hebben, de rest laat ik achterwege. En daar valt dit hebbedingetje ook onder. Vind ik. Ik bedoel: we willen dat ding al tien jaar en we hebben ervoor gespaard, dus mag ‘t…

Steak op BBQ
Tipje van de sluier….

Gisteren op de fiets naar kantoor en terug was niet zo’n heel goed idee. Het fietsen op zich was best lekker, maar de pijn in mijn enkel was niet zo fijn. Dan maar even koelen met een cold-pack en daarna ging het wel weer.

Een heerlijke pastasaus gemaakt van paprika, ui en tomaat, de blender erop en hup! overal rode spetters (heel fijn). Daar de worstjes die ik had gebakken in een andere pan in kleine stukjes en met de jus erbij gedaan. Ik heb zitten smullen. Wasje gedraaid, opgehangen, gestofgezogen: alles klaar for the weekend to begin. Geen plannen, misschien plafond witten in de badkamer maar verder rien à faire.

Misschien gaan we morgenochtend wel even naar Ikea voor de keuken, want we weten nu de werkelijke afmeting en dan kunnen we spijkers met koppen slaan, hoewel de geschatte oplevering in oktober zal zijn (werd ons deze week medegedeeld). We hebben dus nog even, maar we weten nu wel een beetje meer en dat schept ook wat rust. Beter dan dat je niets hoort en dus niets weet.

Bovendien heb ik twee kledinghangers nodig omdat we in augustus toch maar mijn slaapkamer gaan opknappen. Huidige kast eruit en de ‘oude’ kledingkast van bij Jan bij mij. Dat betekent dat ik mijn kledingkast helemaal leeg moet halen. Deze probeer ik dan te verkopen. Als ik er iemand een plezier mee kan doen, dan doe ik dat graag. Het is in feite de kast als hieronder, maar dan in het midden een spiegel. Een grote slaapkamerkast dus met schuifdeuren. Allen niet meer zo nieuw als op de foto hieronder.

0014410088I1999______0A01_1
Slaapkamerkast

Jan heeft vanmorgen de blokhut een tweede laag gegeven. De kozijnen krijgen een andere kleur maar dat komt later.

20046803_1378857538830829_283749399721031006_n
Blokhut nu

 

Buiten doet de wind de blaadjes van de bomen zachtjes wuiven

en de wolken drijven

ik mijmer over tropische eilanden

blauw water

en zachte druiven

en gaan we poëtisch het weekend in…

Van luiheid, tuin en een cliffhanger..

Ik heb hoge verwachtingen van mijn bezoek aan de orthopeed woensdag, vandaag dus. Ik kan mij nu al verheugen op het nieuws dat ik gewoon mag hardlopen en dat ik te horen krijg wát het nu precies is en wat ik daaraan kan doen. Want ik loop nu al ruim een maand niet hard en het begint toch langzaamaan weer te kriebelen. Dan word ik onrustig en wil ik die adrenaline weer door mijn aderen voelen gieren.

Ik doe nu geen ene moer. Ja, beetje yoga één keer in de week. En ik merk heel goed dat ik niet hardloop want normaal ben ik best wel elastisch maar zonder het lopen ben ik net taaie trekdrop. Ik neem mij iedere dag voor om door te rijden naar het park en daar even een half uur om de plas te wandelen, maar (k**smoes…) ik kom dan langs mijn huis en vaak heb ik de juiste schoenen niet aan, dus komt daar geen donder van terecht.

Oei, lui varken ik ben. Ja Yoda, jezelf motiveren valt soms niet mee.

Waar ik weinig push voor motivatie nodig heb, is de aanleg voor de tuin straks. Ik had een tekening beloofd en hierbij dus.

Tuin WO

 

Het ziet er op papier al gezellig uit, vind ik zelf. De moestuin is echt nog gekrabbel: daar heb ik nog geen idee van hoe ik dat ga doen. Zeker omdat we daar de eerste jaren nog niet onze volle aandacht aan kunnen geven.

We hebben op internet ook een tuinontwerptool gevonden: tekenmijntuin.be. Is vooralsnog gratis te gebruiken, behalve als je wat meer wilt en dan nog zijn het de kosten niet. Het programma is wel erg beperkt in de keuze in bomen en struiken en echt heel gedetailleerd (vaste) planten erin zetten heb ik nog niet ontdekt. Ik vrees toch dat het gedetailleerde werk nog ouderwets potlood-en-gummetje-werk zal blijven.

Jan heeft maandagavond de blokhut nog een lik verf gegeven, dus dat ziet er direct al anders uit. Moet nog een laag en de kozijnen moeten nog, maar allez! het gaat toch de goede kant op.

Dinsdag had ik het nog over het m-woord en ik kan je alvast verklappen dat wij komend weekend dat m-woord volledig aan onze laars lappen en we iets hebben gekocht waar we allebei heel blij van worden – althans, dat hopen we. Alhoewel, zoals op de site van SoChicken wordt uitgelegd: Je kiest alleen voor de dingen die je écht in je leven wilt hebben, de rest laat je achterwege.

Dat is natuurlijk voor héél véél uitleg vatbaar en bijzonder persoonlijk, dus dat geldt voor deze aankoop ook.

Cliffhanger.

19894737_1375723905810859_7066503843900075107_n