De jackpot!

Vol verwachting klopte mijn hart. Het is bijna de tiende van de maand. Zal het dan dit keer….? Oh man, wat zou dat toch iets zijn zeg! Ik hoef nog niet eens de jackpot. Drie ton is al voldoende. Wat is nou drie ton? Voor sommige mensen een schijntje. Voor mij de sleutel naar rentenieren, achter (of tussen) de geraniums. De sleutel naar een stress vrij leven.Lees meer »

Book Challenge

Vroeger, als kind, las ik enorm veel. Ik was echt een boekenwurm en ging liever met een boek(je) in een hoek(je) zitten dan dat ik buiten speelde met de buurtkinderen. Later hoorde ik dat ik daarom vaak het middelpunt van spot of pesten was, waar ik overigens nooit iets van gemerkt heb.

Maar soms kwam ik wel buiten spelen hoor. Achter de flat in de Willem Barendtzstraat in Dordrecht, vlakbij de Zeehavenlaan (daar woonden de schoffies).Lees meer »

Huishouden

Naast het feit dat ik fulltime (38 uur per week) werk, heb ik natuurlijk ook een huishouden, zij het een heel bescheiden. Mijn eigen woning in de randstad, onder de rook van Schiphol en Amsterdam, is gelukkig niet groot: één living met een keuken – dat is in feite één ruimte – , een grote, pas verbouwde badkamer en een redelijk grote slaapkamer. Dan nog een groot dakterras en een tuin in L-vorm om mijn woning, en dan houdt het wel op.Lees meer »

Mijn actieve sportleven

Ik moet vandaag niet te hard hoesten. Of niezen. Echt behoorlijke pierpijn in mijn schuine buikspieren! Na mijn circuit-training van afgelopen dinsdagavond voel ik nu dat ik toch wel wát heb gedaan, ondanks dat het op het moment zelf anders leek.

Toch vind ik het wel leuk om te doen. Het is een klein clubje: afgelopen dinsdag waren we slechts met vier en allemaal ‘op leeftijd’. En dan heb ik het zeg maar van 57 (want zo oud ben ik zelf) tot – geschat – 63. Twee heren en twee dames. Eén dame ben ik en de andere is ‘mijn’ fysiotherapeute die het nooit kan nalaten mij te corrigeren, instruëren of pushen tijdens dat uurtje Intensieve Fysio Fit.Lees meer »

Ik heb last van …. Bore-Out

 

Eén van mijn collega’s is ziek. En er is een term voor om aan te geven wat hij mankeert: Bore-Out. Dus geen Burn-Out, maar ‘verveel modus’. Ik moest direct lachen toen ik dat las. Als dat bestaat dan heb ik al zo lang een Bore-Out…. Echter me ziek melden omdat ik geen zin meer heb of me verveel, geen uitdaging meer zie in mijn werk, of er gewoon van baal, komt niet eens in mij op. Maar ik ben dan ook geen gewone werknemer natuurlijk, als je al meer dan vijfentwintig jaar bij de zaak zit, de PA van de Algemeen Directeur en zo nauw betrokken bent bij het bedrijf, dat het verantwoordelijkheidsgevoel meer de overhand heeft dan je eigen gelukzaligheidsgevoel. Bovendien zou ik geen moment met rust gelaten worden.Lees meer »

Snuffelstage

Volgende maand krijg ik een stagiaire onder mijn hoede. Waarschijnlijk een soort van snuffelstage, want het duurt (gelukkig) maar vier dagen. Ondanks dat ik dit werk al meer dan zevenendertig jaar doe (ik werk al vanaf mijn negentiende), heb ik nog nooit een stagiaire gehad. Ik heb wel eens iemand moeten inwerken (ook zo leuk: not), maar dan doe je dat meer met in je achterhoofd: na mij de zondvloed en zoek het maar uit.Lees meer »

Weekend #5

Het was een weekend waarvan wij zeven uur in de auto doorbrachten. Soms gaan dingen niet helemaal als gepland. En dit weekend was er eentje van.

Vrijdag zijn we lekker op tijd richting België gereden. Met de auto vol. Alweer. Dat zal nog wel even zo blijven voortduren. Ik had een klein steigerhouten bankje gekocht voor in de badkamer, een DAB radio, een steelpannetje en een switch om de AppleTV te kunnen gebruiken, om programma’s te kunnen streamen. Bijvoorbeeld Netflix.Lees meer »