Niet zo simpel

Als je effe niet oplet, is het zo woensdag en heb ik er al twee volle werkdagen op zitten. Die waren niet echt heel gemakkelijk en het gaat nog niet helemaal vanzelf vandaag. Ik voel me alsof ik onder een trein heb gelegen vannacht terwijl ik toch best goed heb geslapen. We houden het maar eventjes op ‘weer in het ritme komen’.

Ik krijg natuurlijk goed bedoelde adviezen om de deur hier achter me dicht te trekken en naar WO te gaan. Maar zo eenvoudig is dat niet. 

Als ik begin bij mijn werksituatie is dit voor mij een zeer vertrouwde omgeving. Dat ik denk dat ik een Bore-Out heb is omdat de ‘symptomen’ wel heel erg veel lijken op hoe ik me voel. Daarentegen heb ik het op mijn werk erg goed. Ik heb een mooi salaris, veel vrijheid (o.a. in de vorm van een auto) en ondanks dat ik best veel moet doen, valt overal over te praten. Het kan best zo zijn dat ik het onderdeel HR laat vallen en me echt 100% ga inzetten als personal assistent van de directeur, want dat is wat hij graag wil en hoe hij mij graag ziet. Ik ben nu eenmaal zijn steun en toeverlaat en hij ‘verlost’ mij liever van wat taken dan dat ik mij verlos van mijn werk, dus van hem. Haha!

Dan mijn privésituatie. Mijn lieftallige echtgenoot werkt sinds november vorig jaar in Den Helder en daar zal hij voorlopig nog wel blijven. Tenminste toch voor drie jaar. Ik kan dan wel nu al naar WO gaan om daar te gaan wonen en daar eventueel een (parttime) jobje gaan zoeken, maar het verandert niets aan mijn (onze) situatie: ik zit dan doordeweeks nog steeds alleen. Bovendien moet Jan dan vier uur rijden vanuit Den Helder. Nu ook natuurlijk, maar met een tussenstop in HD rijdt hij het tweede deel samen met mij en op zondagavond slaapt hij in HD om maandagmorgen vroeg naar DH te rijden.

Ik kreeg vroeger – toen Jan zijn standplaats nog Zeebrugge was – dit advies al (‘Waarom ga je niet gewoon naar België?’) en dat werd dan vaak voorgesteld door mensen met een dikke portemonnee. Bovendien zat Jan toen nog acht van de twaalf maanden op zee, en had het voor mij weinig nut om af te zakken. Als Jan op dit moment gewoon in Zeebrugge of Brussel had gewerkt, had ik waarschijnlijk die knoop al wel doorgehakt.

Maar nu ligt de situatie iets gecompliceerder en zit er in feite niets anders op dan mijn tijd uit te zitten. Dat klinkt wat fatalistisch en helemaal niet goed (druist in met alles wat met gevoel te maken heeft natuurlijk), maar ik kan bar weinig aan de situatie veranderen. Ik kan enkel hopen dat ik de jackpot win, hoewel die kans nu wel bijzonder klein is geworden omdat ik zowel de Staats- als de BankGiroloterij heb stop gezet.

Het is dus allemaal niet zo simpel. En ondertussen ben ik hard bezig met het bewerken van mijn foto’s. Heb de helft al gedaan….

 

5 gedachtes over “Niet zo simpel

  1. Met woon/huwelijkssituatie is dus weinig te veranderen.
    Dan het qua werk je het zo makkelijk mogelijk maken
    Je komt er wel uit als je het op een rijtje hebt. Helpt het hier erover schrijven je ook?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s