Zielig

Wat zal ik zeggen? De eerste werkdag ná drie weken vakantie? Joegée? Om 15.00u begon de hoofdpijn. Om 15.30u had ik iets van honderd emails weggewerkt. Vandaag kwamen daar nog een een stuk of twintig emails bij.

Ik voel me nu alweer daar waar ik drie weken geleden was. Heb ik er nog zin in? Nee. Wat doe ik eraan? Ik weet het niet. Mijn hoofd zit nog even vol als het was voordat ik weg ging.

Ik weet dat het nu niet het juiste moment is om dit te typen. Ik moet nog in het ritme komen. Net na de vakantie en dan nog wel een maandag. Geen goede combinatie. Na drie weken samen is het al zuur om ineens weer alleen te zijn. En dan die berg werk die op je wacht…

Maar op zulke momenten kan ik zo’n enorm machteloos gevoel krijgen. Zo gevangen als dat ik me dan voel. Gevangen in alles, je werk, je sociale verplichtingen, je pleziertjes. Zo heen en weer gegooid tussen alles en iedereen met die enorme druk om het ook voor iedereen en alles goed te doen.

Dan zou ik willen dat ik een kluizenaar kon worden. Helemaal op mezelf tot ik de stilte, de vrijheid en onbezorgdheid zo zat ben dat ik weer naar gezelschap, routine en drukte snak. De stoute schoenen aantrekken en zeggen en opbiechten dat ik het niet langer trek.  Toegeven dat ik moe ben, dat ik genoeg heb gewerkt, dat ik geen zin of energie meer heb om nieuwe projecten op te pakken, het niet meer kan opbrengen me voor de volle 200% te geven.

En direct komt dan de twijfel. En wat dan? Hoe ga je dan je dagen vullen? Waar haal je de centen vandaan om die dagen te vullen? Hoe blijf je je dan ‘nuttig’ voelen?

Het moment zit ook niet mee: met husband die voor minstens drie jaar in Den Helder zit en het nog naar z’n zin heeft ook. Dan zit ik daar ook maar in m’n uppie doordeweeks. Ook niet leuk.

Even deze dag uitzitten. Ik voel me knap zielig vandaag. Misschien gaat het morgen beter.

 

10 gedachtes over “Zielig

  1. Waarom ga je niet lekker daarheen? Er wonen daar ook mensen, er is daar ook werk te doen, er zijn wandelingen te maken, boeken te lezen, natuur te bekijken. En nuttig zijn… ben je nuttiger in een baan waar je werk doet dat 100 anderen kunnen, of wanneer je tijd neemt om het leven te leven? Zo veel geld heb je niet nodig om aangenaam te leven. De zomer komt eraan. Elke seconde met je hart in je keel op je werk is een verloren seconde.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s