Dag 2 van de SnufStage

Dag twee van de (snuffel)stage was een zware. Ondanks dat ik goed had geslapen, voelde ik dat ik moe was. In de loop van de ochtend kreeg ik ook hoofdpijn.

De Baas was weer op kantoor, dus werd ik weer voldoende gevoed met Things To Do. Uitbesteden dan maar aan de stagiaire. Maar ja, je moet daar toch bij blijven en kijken of het goed gaat. En ondanks dat je verwacht dat de huidige generatie bijzonder vlot met computers overweg zou moeten kunnen gaan, is die souplesse er dus helemaal niet. Wel een beetje, maar ik als ouwe tang ben er vlotter in dan zij.

Ik weet tenminste nog waar het hele systeem op draait, met DOS en zo. Lijkt me toch lastig om de structuur te begrijpen als je die niet kent. Het is niet aan mij om dat uit te gaan leggen.

Vandaag leek het meer een reisbureau bij mij op kantoor en dame stagiaire heeft onder mijn wakend oog maar liefst drie vluchten geboekt en twee hotelkamers. Ik heb haar uitgelegd dat wij geen CAO hebben en haar onze Secundaire Arbeidsvoorwaarden gegeven. Ik ben samen met haar door een salarisstrook gegaan en heb de sociale lasten die afgedragen moeten worden met haar doorgenomen.

Haar mentor hebben we samen ’s middags om drie uur ontvangen en ze mocht hem rondleiden in het bedrijf terwijl ik mijn spullen pakte. Dame S heb ik daarna overgedragen aan een collega van de administratie. Onder het mom dat ik de bonnen bij de creditcardafschrijvingen moet steken, heb ik haar daar achtergelaten.

Is niet helemaal gelogen: ik heb zeker in mijn beginjaren een deel administratie moeten doen, als facturen inboeken en dergelijke. En ik vind het belangrijk dat ze alle aspecten van het secretaresse zijn weet, zodat ze weet waar ze voor kiest, mocht ze hier al voor willen gaan. Want in veel bedrijven moet de secretaresse boekhoudkundige handelingen verrichten.

Ik kom er op dit moment niet aan toe om andere blogs te lezen: ik doe dat normaal gesproken in de avonduren en nu ben ik ’s avonds totaal gesloopt, uitgeblust, opgebrand. Ik ben volledig uit mijn comfortzone en tel de dagen af. Nog twee dagen. Nog twee dagen! Twee volle dagen. Hoe ga ik die in godsnaam voor haar vullen?

Ik kan gelukkig terugvallen op de administratie en zal haar daar ook wat laten doen. Ik kan haar echt geen twee hele dagen bezighouden.

Dan moet ik mijn werkzaamheden ook nog zo goed mogelijk afronden of overdragen, voorbereiden. Maar het valt echt niet mee om mijn aandacht en concentratie bij mijn werk te houden met iemand naast je. Ik kan dan gewoon niet nadenken! Ik heb nu echt zoiets van: ik doe maar wat ik denk dat ik moet doen en probeer het vrijdag zo goed mogelijk achter te laten.

En voor de rest – alweer – Tire Ton Plan….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s