Weekend #10

 

Mijn laatste stressweek is ingegaan. Vanaf zaterdag hoop ik de opgebouwde stress en alle lichamelijk ongemakken die dat met zich meebrengt, langzaam af te bouwen. Want als ik zo doorga, is het traject ‘burn-out’ het enige traject wat ik nog kan bewandelen.

In het kader van ‘afbouwen’, ben ik vorige week woensdagavond al richting WO gereden. We hebben een bijzonder druk weekend gehad, maar wel leuk druk. Niet al te stresserend. 

Donderdag moest Jan naar Brussel en was ik de ochtend alleen in het huis. Ik wilde heel graag beginnen aan de tuin, maar de weergoden vonden het nodig om de hemelsluizen open te gooien en het te laten gieten tot een uur of één. Toen begon de zon te schijnen en kwam er een korte storm voorbij. Helemaal leuk.

Toen Jan weer thuis was, eerst even gegeten en daarna zijn we met mijn auto, die ik zondag heb moeten uitzuigen, wat planken gaan halen bij een buurman een paar straten verderop voor onze voorlopige kruiden/moestuin. We hebben daar nu een bak van gemaakt, maar nog niet voorzien van aarde.

Vrijdag kwam de keuken. Even daarna de monteur. Gelukkig was het droog en kon het buiten staan en kon de monteur buiten z’n gang gaan.

De monteur is toch de hele dag bezig geweest. Alles weer onder het stof en de klei (van de schoenen), maar alles voor het goede doel. De keuken is nu zo goed als klaar, op nog wat afwerking na, zoals een plank boven het aanrecht waaronder dan nog licht moet komen. We werken nu met een simpele plafondspot waar je in je eigen schaduw staat te werken als je aan het aanrecht staat. Komt allemaal wel. We kunnen nu koken met de afzuigkap. Wel is de afzuigbuis te smal en deze wordt nog vervangen. Ook staat de afzuigkap niet helemaal recht boven het fornuis en is het schiereiland niet helemaal recht ten opzichte van de muur aan de andere kant. Gaan we daarover zeuren? Denk het niet.

Terwijl de monteur bezig was, waren wij in de tuin aan het werk. Gras gemaaid en een bloemperk met veel pijn en moeite uit het gras gestoken. Ik heb wat boompjes geplant (wilgen) waarvan ik hoop dat die het overtollige water uit de grond gaan wegnemen.

IMG_8710IMG_8713IMG_8714

Ik had twee pallets tuinaarde besteld, en die werden aan de voorkant op nogal klungelige wijze vrijdagmiddag laat afgeleverd [zucht] en deze moesten allemaal naar achteren gesjouwd worden. Dat hebben we zaterdag gedaan. Heb gelukkig een sterke man. Een aantal zakken verdwenen in mijn eerste bloemperkje wat we hebben uitgeschept. Dat vermengd met zand en klei en later kon ik daar de plantjes inzetten die al ongeduldig stonden te wachten en de bollen Aluin die ik had gekocht op de tuinbeurs. Ben erg benieuwd of het allemaal gaat aanslaan.

IMG_8715

Die dag kwam er ’s middags een buurman aanlopen die met de keukenvloer in zijn woning bezig was, of wij nog stabilisé nodig hadden (ja, we zijn al aardig ingeburgerd daar). Drie kruiwagens. Nou ja, oké, dan kunnen we vóór het tuinhuis een terras maken. Afijn, die drie kruiwagens bleken er vijf te zijn en om effe – want het kwam er gewoon even tussendoor – een terras aan te leggen, was sneller gezegd dan gedaan. Jan heeft behoorlijk lopen vloeken want het lijkt allemaal zo simpel op die klusprogramma’s. Gewoon de ondergrond vlak leggen en hup! zo de tegels erop. Yeah. Right. Hij heeft immens veel bewondering voor de stratenmakers gekregen. Maar ik vind het er goed uitzien.

We waren beiden nogal kapot die zaterdag, maar lekker kapot. Ja, heerlijk toch om zo te rommelen in en om je huis! Dit is altijd wat ik gewild heb. Dit is waar ik gelukkig van word. Ondanks de enorme spierpijn in mijn handen. Van het aangeven van de tegels, maar ook van het graspollen uittrekken en het mengen van de klei met zand en tuinaarde.

Zondag even niets hoor, zei ik zaterdag nog. We hebben eerst een stuk gefietst – nadat het was gestopt met regenen – om de fietsen te testen maar ook om de omgeving wat beter te leren kennen. En al gauw na terugkomst had ik mijn tuinkleren alweer aan. We hadden nog wel het één en ander op te ruimen, want zaterdag hadden we daar beiden geen puf meer voor. Nu ziet alles er buiten (en binnen) opgeruimd uit. We hebben dus al met al niet echt veel op onze kont gezeten dit weekend.

IMG_8716

De keuken – althans het nieuwe deel – hebben we nog niet eens ingeruimd. Geen zin, geen tijd, geen haast. Komt vanzelf wel. We zijn er in ieder geval blij mee.

Zondagavond aten we pannenkoeken. Bij mij mislukt de eerste nooit. Beslag gemaakt van ganzeneieren.

IMG_8711

Joekels van eggs met een mooie kleur dooier en een enorme sterke schaal. Lekker hoor…. We hebben zelf (nog*) geen ganzen, maar deze hebben we gekocht voor 50 cent per stuk bij iemand een straat of twee verderop. We moeten nog op zoek naar een boer die boter maakt.

Zondagavond weer terug gereden naar HD. Altijd spijtig om daar weer weg te moeten gaan. We hebben het er beiden enorm naar onze zin, hoewel het soms (voor mij in ieder geval) niet altijd meevalt om de ongetwijfeld goed bedoelde huishoudelijke adviezen/suggesties niet te zien als commentaar of kritiek. Als je al ruim 37 jaar je eigen boontjes en huishouden kunt doppen en runnen, is het natuurlijk wennen als er iemand zich ‘bemoeit’ met jouw maniertjes van doen. Ik denk dat het voor ons allebei wennen is en misschien daarom goed om dat op deze manier te doen, dus rustig aan en niet in één keer baf! vierentwintig uur op elkaars lip.

Ik ben daar eerlijk in dat ik er soms moeite mee heb en dan waarschijnlijk helemaal niet goed reageer. Het is voor mij 27 jaar geleden dat ik voor het laatst echt heb samengewoond met iemand. En in al die 27 jaar, heeft nog nooit iemand zich met mijn huishouden bezig gehouden. En nu ineens wel. En dan direct iemand die het ook al ruim net zo lang allemaal zelf heeft gedaan. Op zíjn manier. Het is anders dat als je van huis uit gaat samenwonen. Dan groei je samen in de gewoontes (als het goed is). Dus even anders, even wennen.

Vanaf morgen mijn snuffelstagiaire…. :-\

*Ik zeg ‘nog’ in het kader van: you never know…

 

 

 

 

3 gedachtes over “Weekend #10

  1. Wat wordt het prachtig. Hoop voor je dat je snel rustiger aan kan doen. Ons tuinhuis in NL was dezelfde kleuren als die van jullie. Mooi!
    Herken het wel wat je zegt van het samenwonen. Hoewel wij wel sinds ons 23e en 18e samenwonen vaarde Martijn in het begin nog 6 op 6 af en als ie dan weer thuis was vond ik het soms lastig de eerste tijd om daar weer rekening mee te houden, hoe dolblij ik ook wat dat ie er weer was.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s