Mijn actieve sportleven

Ik moet vandaag niet te hard hoesten. Of niezen. Echt behoorlijke pierpijn in mijn schuine buikspieren! Na mijn circuit-training van afgelopen dinsdagavond voel ik nu dat ik toch wel wát heb gedaan, ondanks dat het op het moment zelf anders leek.

Toch vind ik het wel leuk om te doen. Het is een klein clubje: afgelopen dinsdag waren we slechts met vier en allemaal ‘op leeftijd’. En dan heb ik het zeg maar van 57 (want zo oud ben ik zelf) tot – geschat – 63. Twee heren en twee dames. Eén dame ben ik en de andere is ‘mijn’ fysiotherapeute die het nooit kan nalaten mij te corrigeren, instruëren of pushen tijdens dat uurtje Intensieve Fysio Fit.

Ik vind zelf dat het best pittig is, maar ja, we zijn ook geen twintig meer en dan voelt alles waarschijnlijk drie keer zo zwaar. Maar het heeft effect en daar gaat het om. Ik was met de fiets – schouderklopje – want het is daar altijd érg druk, zo vlak bij – of eigenlijk in hetzelfde pand – als Basic-Fit. Iedereen komt met de auto en al sigaretten rokend lopen ze dan met sporttas richting sportschool.

Ik heb het jaren gedaan (de sportschool: niet het roken). Ik was een laatbloeier. Nee, ik bén een laatbloeier. En ik was pas  in de twintig toen ik echt actief ging sporten. Daarvoor altijd op de fiets naar school door weer en wind en toen ik rond de 21 was – geloof ik: ben daar zo slecht in om dat te onthouden – ‘ontdekte’ ik jazzballet. Ik ben toen gaan jazzballetten bij Ineke’s Center voor Jazzballet in Lelystad (eerst in Dronten trouwens). Nu zit ze nog in Harderwijk zo te zien. Dat heb ik gedaan tot ik ging verhuizen naar waar ik nu woon, dus tot 1992. Een behoorlijke tijd. En ik vond het enorm leuk en baalde stevig dat ik ging verhuizen.

Nog even een blauwe maandag bij een ander soortgelijk centrum in Uithoorn, maar dat was zó enorm anders, dat ik daar niet kon wennen. Toen ben ik maar naar een sportschool gegaan. Een simpele sportschool en ben daar High Impact lessen gaan volgen. Ik heb één keer zo’n spierpijn gehad, dat ik er gewoon ziek van was. Dat heb ik echt jaren gedaan, zelfs nadat de sportschool was overgenomen door iemand anders en ze toen verhuisden naar waar nu Basic Fit zitten.

Toen werd het wat minder en ben ik me wat meer gaan ‘storten’ op het hardlopen buiten. Ik loop al vanaf mijn twintigste, maar pas vanaf mijn dertigste wat fanatieker. Geen wedstrijden hoor: altijd zuiver recreatief. En dan nog tussendoor bij Health City zo’n vier jaar lang, naast het hardlopen buiten, maar ik vond het daar geen zak aan. Zo onpersoonlijk als wat. En duur.

Ik heb nog een paar jaar yoga gedaan, naast het hardlopen, want dat is echt heel goed voor je spieren, zeker in die combinatie. En af en toe doe ik dat nog, maar dan thuis.

Conny Yoga
Mijn achterkantje

En nu, vanwege mijn enkelblessure of eigenlijk enkelprobleem – weerbarstige pees – meer aan de wandel en dan één keer in de twee weken bij de fysiotherapeut Intensieve Fysio Fit, oftewel een circuit van negen oefeningen, 40 seconden per oefening en dat dan vier keer. Best pittig. Best lekker. En als ik geen last blijf houden, trek ik eerdaags de stoute (hardloop)schoenen weer aan en ga ik het weer eens proberen. Zachtjes aan. Met een interval. En dan als het goed gaat niet meer dan één rondje, oftewel 3,3 km.

Al met al dus al meer dan 37 jaar actief aan het sporten. En ik wil dat graag zo houden, maar dan nu wel rekening houdend met wat mijn lijf aan kan. Bovendien voel ik me er lekker bij en kan ik gewoon niet zonder.

En op zo’n dag als vandaag, met behoorlijk wat spierpijn, voel ik me fitter dan ooit.

Ik denk dat dit helemaal niet zo’n slechte verslaving is…

4 gedachtes over “Mijn actieve sportleven

  1. Ik kan uitstekend zonder en echt sporten heb ik ook nooit gedaan. Achteraf heb ik almijn hele leven fibromyalgie. Al fysio toen ik 14 was en nooit goed mee kunnen doen met school al.

    We waren in de weekenden altijd op het water, dus zwemmen, roeien en zeilen wel van jongs af aan maar nooit fanatiek.

    Om de spieren en gewrichten een beetje te onderhouden ga ik wel naar de sportschool maar van cardio kan ik alleen fietsen. Cross-trainer en loopband mag ik (gelukkig) niet meer door het ijzer en benen.
    Elke week uurtje diverse apparaten en dat vind ik redelijk prettig maar als het niet nodig was deed ik het echt niet. En als het redelijk weer is 7-10 km fietsen per daag met hond.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s