ONRUST…

Ik voel me al een paar dagen erg onrustig. Het begon eigenlijk woensdag. Om één of andere onverklaarbare reden een zwaar opgejaagd gevoel. Ik kan er niet direct de vinger op leggen.

Nu moet ik zeggen dat ik tot en met eind maart een behoorlijk volle agenda heb. Niet zozeer qua werk, maar wel qua privé. En als ik dat heb weet ik dat ik me opgesloten en opgejaagd ga voelen. 

Vandaag wordt het al een spannende dag. Vandaag krijg ik mijn nieuwe bed geleverd. Vandaag hebben wij een busje gehuurd om het oude bed naar WO te vervoeren. Dus vandaag moet het oude bed naar beneden gesjouwd worden, ingepakt in krimpfolie en in dat busje gedouwd worden. Vandaag proberen we er zo goed mogelijk van te profiteren dat we dit – niet al te goedkope – busje hebben gehuurd door zoveel mogelijk van HD naar WO te brengen. Dát, wat toch al te zijner tijd daarheen zou gaan.

Met zo’n rommelige dag voor de boeg zit ik dat altijd in mijn hoofd te ordenen. Ik kan niet tegen chaos. Beetje autistisch trekje denk ik. Daarom probeer ik die dag via dit bericht in voor mij overzichtelijke banen te leiden. Ondertussen irriteer ik mij aan alle geluiden om mij heen: van opstijgende vliegtuigen tot irritant toeterende auto’s.

‘Eerst een collega ophalen bij een garage. Die even naar kantoor brengen. Dan terug rijden. Bus ophalen. Kijken of Jan de hoofdbestuurder kan zijn (ik heb gereserveerd namelijk)(dat wordt nog wat), dan ga ik weer naar kantoor. Werkwerkwerk en tegen enen naar huis. Bed laten afleveren (waar moeten ze parkeren? Niet mijn probleem…), bed in bus proppen, commode in bus proppen, alles vast sjorren en dan naar WO. Hopelijk niet al te laat want dan zitten we in de file bij Rotterdam.’

Waar een mens zich niet allemaal druk in kan maken hè.

En die volle privé agenda zit me ook al niet lekker. Zeker mijn aanwezigheid op een beurs in Duitsland vind ik nu al ‘beangstigend’ ondanks dat ik al vrij vroeg te kennen had gegeven er liever niet te zijn. Maar ik kom er niet onderuit. Voor mijn collega niet, maar ook niet voor mezelf. Het is even doorbijten die dagen, maar achteraf voel ik me altijd weer wat rijker.

Bovendien heb ik dán een bijzonder leuk vooruitzicht, want aan het eind van die drukke tunnel gloort de vakantie.

Bon Dia!

 

 

2 gedachtes over “ONRUST…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s