Zporten…

Dinsdagavond heb ik voor het eerst sinds juni 2017 gesport. Helaas geen hardlopen – heb het nog steeds niet geprobeerd – maar een circuittraining bij de fysiotherpeute. Ik wist niet wat ik ervan moest verwachten, dus was véél te vroeg bij haar in de sportruimte. Ik dacht, misschien krijg ik een schema of zo, maar dat was niet het geval.

Haar collega geeft de les en had negen oefeningen klaar gezet. Geen één op een apparaat. In feite een bootcamp-achtig circuit wat ze tegenwoordig veel in de open lucht organiseren (wat natuurlijk veel lekkerder is, zo lekker buiten). Alle spiergroepen worden daarmee aangepakt.

De groep bestond uit zes mensen: drie mannen en drie vrouwen. Gewone mensen, dus niet van die sportschool types met petjes op en gespierde torso’s of van die huppelkutjes vol in de make-up die met hele andere redenen (volgens mij) naar zo’n sportschool komen.

Been there, survived it.

Voor iedere oefening kreeg je 40 seconden de tijd. Dan ging er een piepje en moest je naar de volgende oefening en hup! weer 40 seconden. En als alle oefeningen waren geweest, was het even een wat langere pauze van zo’n twee minuten. En dan begon het circus weer van voren af aan.

Ik kan je zeggen: het was behoorlijk pittig. Mijn hartslag was op een zeker punt 168! Maar wat wil je, na zes maanden ‘niets’ doen (ik heb wel wát gedaan, maar niet zo intensief).

IMG_8514

Ik ga nu een vijfrittenkaart kopen. Niet meteen een tienrittenkaart. Even kijken of ik het écht wel leuk vind. Voorlopig is het enkel één keer in de twee weken en dat vind ik eigenlijk wel prettig.

Zoals altijd als ik vrij intensief heb gesport, had ik erna weer hoofdpijn. En door het sporten niet zo heel goed geslapen. Nog teveel adrenaline. Dat was de reden dat ik ’s middags ging hardlopen en niet meer ’s avonds.

Al met al voelde ik mij woensdag eigenlijk best goed. Beter dan dinsdag. Toen was ik behoorlijk duizelig. Ik voelde nog geen spierpijn, maar in de loop van de ochtend begon ik mijn hamstrings te voelen (erg veel squats gedaan). Nu nog die verdomde hoofdpijn én duizeligheid even wegdenken, en je zou kunnen zeggen dat ik me weer als herboren voel.

Kreeg nog wel de subtiele opmerking: ‘Ik zie dat jij toch ook wel een paar kilootjes bent aangekomen…?’ Gelukkig ken ik de persoon die dat zei (mijn fysiotherapeute dus) langer dan vandaag, maar zo’n tussen neus en lippen door zinnetje maalt wel door mijn hoofd. Ik zag het namelijk ook bij die ene oefening waar de step vlak voor de spiegel stond…. Ahum. Ik woog vanmorgen 75,7 kg en zit weer in zo’n ‘opblaasfase’. Altijd begin van de maand. Toen al en nu nog. Gemiddeld weeg ik 75 kg en ja, dat is ruim 3 kilo meer dan vroegah.

En het mooie is: je hoeft er niets voor te doen.

 

Een gedachte over “Zporten…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s