Van zon en duizeligheid

Wat een rare dag maandag. Ben allang blij dat de zon schijnt, ook nu nog. Daar word ik vrolijk van. Eindelijk eens geen 50 tinten grijs buiten. Maar het is tamelijk stil op kantoor. De baas ziek en twee andere nogal aanwezige collega’s niet aanwezig. Dan ga je best veel zitten dagdromen eigenlijk en dwaalt je surfgedrag best af naar niet werk gerelateerde sites.

Oei.

Aan de andere kant kan je dan dingen doen waar je thuis niet aan toe komt. Ik functioneer nu eenmaal beter bij daglicht en als ik thuis kom – in het donker – moet ik eerst mijn eten maken en daarna heb ik echt geen zin meer om achter mijn laptop te kruipen. Ik kruip liever op de bank, druk op 200 op de AB en kijk verder naar The Crown.

Hoewel.

De laatste tijd erg veel interessante TV. Na Eén Vandaag en BinnensteBuiten de laatste week erg leuke dingen op de buis. Met iets over de smaak (De 5 Smaken Van Joël) wat ik altijd super boeiend vind. Alles over eten vind ik leuk om te kijken of te luisteren. En als ik me echt verveel kijk ik ook nog naar De Slimste Mens, maar ik vind die Maarten van Rossum een behoorlijke zuurpruim en vaak zit ik dan tegelijk te lezen met de TV op de achtergrond aan. Ik schiet niet erg op in mijn boek Het Verloren Symbool, maar ik kom nu langzaam op een punt dat het wel spannend wordt, dus pak ik het eerder op. Daarbij vind ik het heerlijk om weer in zo’n ouderwets papieren boek een beetje heen en weer te bladeren.

Tussen de middag even een blokje om. Op het bedrijventerrein waar ik werk is dat niet zo heel erg gezellig. De trottoirs – voor zover aanwezig – liggen schots en scheef en je loopt langs de meest vreemde bedrijfjes. Af en toe dendert er een vrachtwagen langs of een busje met een stinkende uitlaat. Dus erg gezellig wandelen is het niet. Maar goed, je bent even buiten en op zo’n dag als vandaag verfrist dat toch. En is goed voor mijn stappen.

Kom de laatste dagen wel met erg veel moeite uit mijn bed. Terwijl de ene na de andere collega omvalt door de griep, denk ik dat het virus ook houvast probeert te krijgen bij mij, ware het niet dat ik het – denk ik – al heb gehad met de kerstdagen, zij het in milde vorm. Waar ik wel weer last van heb is mijn duizeligheid, BPPD. Voor het eerst ervaren toen we op vakantie waren in de winter in Zweden, nadat we een dag een huskysledetocht hadden gemaakt.

L1010159

Dat was even heel raar. Daarna nog een keer gehad, ook in de winter en nu weer. Heeft dus iets met de koude te maken, lijkt het wel. Of de combinatie heersende griep/kou. En dat precies op de dag dat ik voor het eerst sinds lange tijd (half jaar) weer ga sporten bij mijn fysiotherapeut.

Ik zal morgen wel spierpijn hebben.

 

 

 

6 gedachtes over “Van zon en duizeligheid

  1. Oh vreselijk die duizeligheid. Kreeg het vorig jaar na fikse oorontsteking. was zo erg dat ik niet zonder steun van H. van mijn stoel de 2 meter kon overbruggen naar de andere kant van de kamer waar een dressoir staat en zo verder naar de deur, gang en toilet kon lopen.
    Van fysio kreeg ik oefeningen. Op bed zitten en dan je laten vallen naar een kant, 30 sec, terug 30 sec rust en dan naar links en dat allemaal 5x. Doe jij die oefeningen ook? Toen ik begin november had gevlogen en verkoudheid en dubbele oorontsteking kreeg ben ik de oefeningen meteen weer gaan doen en gelukkig niet duizelig geworden.
    Hier in het zuiden nog steeds de 50 tinten.

    Liked by 1 persoon

    • De eerste keer dat ik het had was het het ergst. Toen heb ik die oefeningen wel gedaan. Nu bij de herhalingen is het iets minder heftig en weet ik wat het is en maak ik me er niet meer druk in. Vandaag hier ook grijs.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s