2017

Gatver. Wat is deze periode toch een emotionele roller coaster! Het lijkt of iedereen ineens besluit om dood te gaan in die laatste dagen voor kerst. Nu de moeder van mijn manager (waar ik al meer dan 25 jaar de PA van ben) en natuurlijk vier jaar geleden mijn vader. Dan die tranentrekkers op de radio als ‘Jesus Blood Never Failed Me Yet…’ ik geloof gezongen door een zwerver en later muziek eronder gezet.

Dan natuurlijk de vreselijke rommelige drukte op kantoor, de keelpijn en de snotters die beginnen, het grijs van de dagen wat maar blijft voortduren.

Op alles wordt erg veel nadruk gelegd deze laatste dagen van 2017.

Ik ga geen re-cap doen over het jaar. Ik ga niet vertellen of ik mijn doelen wel heb gehaald, want die heb ik niet. Vroeger toen ik nog jong was en vol hoop dat alles goed zou gaan en mijn pad glad, soepel en zonder hobbels zou zijn, had ik wel doelen en plannen en een toekomstvisie.

Ik zag mezelf zelfs als moeder, omdat dat zo vanzelfsprekend leek. Daarvoor ben je toch op aard. En dat ik mijn kinderen alles zou vertellen over de natuur en alle dieren en planten omdat ik daar helemaal gek van was (en nog).

Verder had ik niet echt een vastomlijnd beeld van mijn toekomst. En het ging zoals het is gegaan en zelfs de minder leuke hoofdstukken uit het boek wat Mijn Leven heet, zijn ergens goed voor gebleken. What doesn’t kill you makes you stronger. En dat is gewoon écht zo. Als je het maar wilt natuurlijk. En er niet in blíjft…

Terugkijkend op het jaar is het chaotisch geweest in verband met de aankoop van de woning in WO en de perikelen daaromtrent (die nog niet over zijn) en Jan z’n overplaatsing naar Den Helder. Maar zoals altijd verdwijnen die ook langzaam naar de achtergrond.

Verder was het in mijn leven afgelopen jaar betrekkelijk rustig, maar niet in de levens van sommige personen in mijn directe omgeving wat ook z’n invloed had en nog steeds heeft op mij.

Maar de dagen gaan gewoon door en ook na 1 januari komt de zon gewoon weer op en gaat ook gewoon weer onder. Voor de vogels en de dieren bestaat er niet zoiets als ‘een nieuw jaar’. Meer: een nieuwe dag, opnieuw eten bij elkaar scharrelen. Het gaat gewoon door en daarom kijk ik niet terug of  vooruit op een jaar. Ik vind dat nogal zinloos. Vroeger kon alle administratie in een nieuwe verse ordner, maar zelfs dat is van vroeger en is tegenwoordig alles digitaal.

Afijn. Nog één dag dames en heren. Dan is het vrijdag 22 december, de KORTSTE dag van het jaar. Vanaf 23 december zijn de dagen weer llllllaaaaaannnnnnggggggeeeeerrrrrr……

 

 

3 gedachtes over “2017

  1. Ik heb eigenlijk ook een hekel aan terug- en vooruitblikken alleen omdat het van 31 december 1 januari wordt en dat toevallig ooit zo is bedacht als begin van een nieuw kalenderjaar. Dit jaar ‘vieren’ we ook voor het eerst geen oud&nieuw, gewoon vroeg naar bed en de volgende dag naar NL rijden, want ik moet 2 januari weer gewoon aan het werk… Sterkte met die laatste dagen, en al die mensen die ineens doodgaan… (onze vaders ook, zal toch wel aan de tijd van het jaar liggen denk ik…)

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s