Verpflichtungen….

Wat ben ik dit winterweer zat! Die donkerte. Die nattigheid. Ik heb het idee dat de halve oceaan naar beneden is gekomen de laatste maanden. De bladeren zijn nu bijna allemaal van de bomen (behalve de hazelaar, die heeft er nog een paar (en dat rijmt)), en de natuur is kaal en in diepe rust.

Gelukkig nog zeven dagen en dan worden de dagen weer langzaamaan langer en is de lange tocht terug naar de lente weer begonnen. Ik vraag me af of dit koude, natte weer wel zo gezond is voor je. Ik voel het tenminste aan mijn spieren en ik sta ’s morgens langer onder de douche dan gebruikelijk. Heerlijk dat hete water over je lijf!

Ik mis de zon. Ik mis de warmte. Heel af en toe ga ik onder de zonnebank, maar dat kan de echte zon niet vervangen. Je voelt je er wel even wat beter door en ondanks wat er gezegd wordt lijkt het mij goed voor je vitamine D. Je moet gewoon niet iedere week onder de zonnebank.

Vandaag ben ik een beetje boos en ik probeer dat met alle macht naast me neer te leggen, over mijn brede rug te laten glijden, het niet aan mijn hart te laten komen. Het lijkt een sport te worden dat sommige van mijn collega’s zich lekker afreageren op mij. De één omdat hij in een maand tijd een forse boete van ruim driehonderd euro bij elkaar had gescheurd (dat moet de berijder zélf betalen!) en dan vandaag een ander omdat ik in opdracht van de directeur hem een beetje berispende mail moest sturen, omdat hij niet op tijd op het kerstdiner wil/kan zijn.

De lading stront is voor mij.

Echt zo fijn! En ik sta gisteren de hele dag cadeaus in te pakken voor mijn fijne collega’s. Begrijpelijk dat de gedachte door je hoofd flitst: waar doe ik het voor…. het wordt toch niet gewaardeerd….

Gelukkig zijn de meesten wel ok. Mijn directeur zegt dan: hoge bomen vangen veel wind. Maar soms breken er takken af, hoor.

En dan moet ik vanavond nog vrolijk en mijn masker op doen, want we hebben ons gezamenlijk kerstdiner wat ik ook volledig heb verzorgd en waar ik enorm veel zin in heb….uche…

Maar goed. Kin omhoog, neus in de wind en laat ze allemaal de schijt krijgen. We gaan er gewoon een leuke avond van maken. Mijn mannetje staat aan mijn zij, dus in feite kan het gewoon niet stuk.

4 gedachtes over “Verpflichtungen….

  1. Dan wens ik je een fijne avond. Ik hield ook niet van die verplichtingen maar vond het wel leuk om me eens mooi te kleden en op te tutten en haar te laten opsteken. Soms werd ik dan niet eens meer herkend.
    Gisteren had ik een schriftelijke aanvaring met een van mijn klantjes van vrijwilligers werk. Ze had voor begin vd week papieren moeten aanleveren, dus ik melde dat ze niet kreeg zolang ik niets had ontvangen. Nou dat was allemaal niet haar schuld want ik had haar toch wel even kunnen waarschuwen! Nu staat in de brief duidelijk een datum en de gevolgen als ik niks krijg.
    Was in de goede flow om een heel mooi en duidelijk antwoord te schrijven. Na tegensputteren bood ze toch haar excuses aan en dan doet ze dat ook meteen maar 4x op verschillende manieren. Ach ken haar al langer dan vandaag en weet van haar vele problemen, met o.a. ex.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s