Belangen

Dinsdagavond was het weer (jacht)soos avond. Ik heb er nooit zoveel zin in, omdat je er erg moeilijk tussen komt. Gelukkig – na twee jaar – begin je toch zo hier en daar wat contactjes te krijgen. Als vrouw alleen heb je over het algemeen wel vrij snel contact en zeker na het bezoek van de man H. via wie ik überhaupt bij die soos terecht ben gekomen, aan de Jacht & Buitenlevenbeurs afgelopen september met twee van zijn companen, begint mijn kennissenkring heel langzaam uit te breiden.

Ik praat nu veel met ene W. en ik zet mij nu aan een tafel waar ik voorheen altijd een beetje aan de ‘bar’ bleef hangen. Aan een tafel zitten was iets voor oudgedienden en daar ga je niet zomaar bij zitten. Nu verandert dat langzaam. En dan kom je vanzelf in gesprek met weer andere leden. Leden die véél jagen, een eigen jachtterrein hebben en heel veel ervaring hebben. Van die W. mag ik best een keer mee, maar ik zit wat moeilijk natuurlijk met mijn tijd. De volgende keer geef ik ‘m wel mijn kaartje, dan kan hij me bellen. You never know.

Die avond was er een gastspreker van de NHZ Agragrisch Collectief. Als je diens verhaal aanhoort, wat helemaal in het teken staat van het beschermen van de weidevogels, en je hoort de reacties uit het zaaltje van door de wol geverfde jagers en agrariërs, dan besef je dat het allemaal erg ingewikkeld is en er een giga spanningsveld is tussen beschermen van natuur en je centen verdienen met wat er op je land groeit.

Zoals in veel gevallen van natuurbescherming en dan met name als het gaat om weidevogels, zijn de twee grootste boosdoeners (volgens hun dan) de agrariërs en de vos. Die vos, dat arme beest, heeft het wéér gedaan. Voor het gemak worden de kraaien en de eksters maar even vergeten, want zij zijn – sinds daar niet meer op gejaagd mag worden – één van de oorzaken dat er zo weinig weidevogels meer zijn. Die kraaien zijn echte rovers en meedogenloos. De vos krijgt de schuld en moet – als het aan de natuurbeschermers ligt (ja óók de Vogelbescherming!) van de Nederlandse aardbodem verdwijnen.

Ook ik weet niet waarom weidevogels verdwijnen. Men geeft – naast de vos – de intensieve landbouw vaak de schuld, maar juist door de landbouw zijn er weidevogels.  Vroeger toen Nederland nog bebost was, waren er geen weidevogels, dus het is door de mens z’n toedoen dat er überhaupt weidevogels zijn. Maar de landbouw is veranderd. Intensiever. Zwaardere materialen. Toch wil ik niet die landbouw nu overal de schuld van geven, zoals je zo vaak hoort. Ik ken de ins en outs daar niet voldoende voor.

De landbouwers hebben het volgens mij al net zo moeilijk als de natuur. En die twee lijken voortdurend te botsen, maar zijn tegelijk zo nauw met elkaar verbonden.

Voor een groot deel komt het blijkbaar ook doordat de grondwaterstand is verlaagd (bron: Wikipedia). Maar ik denk ook de grootschaligheid.

Het gebied voor de weidevogels wordt aangepast aan de wensen en behoeften van die weidevogels en in het landschap aanwezige bosjes en bomen, waar buizerds in broeden, worden gekortwiekt of verwijderd, zeer tot ontsteltenis van omwonenden én de buizerds. Boeren krijgen het advies niet vroeg te maaien (pas in juni) en zij krijgen een vergoeding om graan te laten staan die hoger ligt dan als ze het eraf halen en verkopen! Alles ten faveure van de weidevogels. Boeren wordt gevraagd om kruidenranden langs hun akkers aan te leggen. Stroken van drie meter breed, vaak langs een sloot of tocht, wat ten koste gaat van hun opbrengst. Voor de patrijzen, wordt gezegd. Maar partrijzen hebben enkel zin om daar te gaan wonen waar ze hun grenzen kunnen zien, dus een klein perceeltje met kruiden en niet een rand met in het midden een paar hectare graan (is mij verteld).

Kennis van zaken hebben de mannen (en vrouwen) die dagelijks in hun veld lopen. En dat zijn over het algemeen vaak jagers. Zij hebben kennis van beide zijden, van zowel de behoefte en grenzen waar een boer tegenaan loopt, maar ook hoe de natuur zich beweegt en gedraagt in een bepaald gebied. Dat leer je niet achter een bureau met dikke boeken en dat bereik je zeker niet door het jagen te verbieden. Kijk maar naar de enorme hoeveelheden ganzen die de boer en uiteindelijk dus ons ook het leven zuur (letterlijk) maken. Kijk naar de enorme aantallen kraaien en eksters die er niet wakker van liggen als ze beetje bij beetje een lammetje eerst de oogjes uitpikken en dan beginnen bij de weke delen terwijl het beest nog leeft. Of stelselmatig een haas aanvallen tot die het loodje legt. Zij moeten ook leven natuurlijk, en zij maken ook deel uit van de natuur, maar een beetje beheer houdt ze in toom en zo ook de weidevogels en alles wat daarmee samenhangt.

Ik weet ook niet alles. Ik heb bovenstaand verhaal een beetje gefilterd uit het verhaal van de NHZ en van de jagers om mij heen, met name van één van hun die dat gebied al járen beheert. Ik heb niet genoeg kennis om te zeggen wie er gelijk heeft. Er is niet één waarheid. Er is niet één oorzaak. Alles hangt samen.

Het zou natuurlijk mooi zijn als al die individuele natuurgroepjes (om te beginnen zou het mooi zijn als al die natuurgroepjes gewoon zouden fuseren tot één orgaan) samen met de provincies en de jagers één beheersplan zouden kunnen maken. Ik als jongjager begrijp er nog geen snars van. Wie waar welk belang ergens in heeft en of het schadelijk of juist goed is. De één vindt dit, de ander vindt dat.

Feit is dat we ons enorm bemoeien met de natuur, dat dat misschien ook wel nodig is in Nederland, maar dat de essentie – het beheer, dus het bejagen – in zo’n kwaad daglicht wordt gesteld, terwijl iedereen ziet wat er gebeurt als je niet beheert (Oostvaardersplassen, ganzen). Laat de natuur z’n gang gaan, hoor je overal roepen. En ik ben het daar mee eens, maar de mens is ook onderdeel van die zelfde natuur en het is de mens z’n recht om te oogsten uit die natuur (wie plukt er nou geen bramen?) net zoals de natuur zelf ook doet. Pas dan bereik je een evenwicht. En wij zijn uitgerust met een goed stel hersens (de meesten toch) en kunnen praktisch denken en daarmee een beheerplan maken zodat niet alles wordt weg geschoten of het tegenovergestelde: dat het zich maar oeverloos voortplant en zo alles vernietigd.

Ja, een ingewikkelde materie. Zo veel belangen, net zo veel waarheden, en evenzoveel onbegrip en onwetendheid over en weer.

Het was weer een leerzame avond.

2 gedachtes over “Belangen

    • Er werd die avond gezegd dat de weidevogels tegenwoordig zo’n 200m van een bosje blijven in verband met de vos, de buizerd en ander roofwild. Vandaar dat ze worden verwijderd. Ik heb geen idee wie nu gelijk heeft, maar elke partij weet het weer beter. En ik vind het onterecht dat de vos overal de schuld van krijgt. Vergeet ook de verwilderde kat niet. Dit is ook een groot probleem. Kraaien, reigers. De mens. Ik weet het niet. Misschien zijn die vogels ons landje gewoon zat.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s