Zwarte Zeilen

Vandaag begint september. September is voor mij altijd een rare maand. In de maand september gebeur(d)en de meeste dingen die mijn leven drastisch hebben veranderd. De vertakking naar september is in mijn levensboom een hele brede vertakking dus is het lot geneigd om deze aftakking ook sneller te nemen.

Het is altijd een vrij drukke maand op zakelijk vlak. Deze keer niet anders, hoewel er gelukkig dit jaar niet die grote beurs in Duitsland is, waar ik één keer in de twee jaar altijd enorm druk mee ben. We staan daar weliswaar niet zelf als bedrijf, maar ik beheer de agenda van de Algemeen Directeur en moet alle afspraken met leveranciers en alle party’s en plichtplegingen in de avonduren coördineren, bevestigen, vastleggen en communiceren. Ik doe dit al zo’n 13 jaar, dus het is niet nieuw, maar toch.

Deze maand zit ik ook 25 jaar (!) bij de zaak! Op 7 september 1992 begon het allemaal hier. In feite begon het al wat eerder want ik werk sinds 1 april 1990 bij dit bedrijf, maar op 7-9-1992 heeft de huidige Algemeen Directeur het bedrijf via een management buy-out opgestart in de vorm zoals het nu is. En in december 1992 ben ik verhuisd naar deze contreien. Dus woon ik eind dit jaar alweer 25 jaar in de drukke Randstad. Ik kwam uit Lelystad: lekker rustig daar. Dus dit is niet helemaal mijn ding.

Deze week is het nog redelijk rustig: de scholen zijn nog niet begonnen. Maar volgende week is het uit met de pret en dan is het weer giga-druk in mijn straat. Geen doorkomen aan ’s morgens. Ik werd vroeger niet naar school gebracht hoor. Ik mocht een paar kilometer lopen om op school te komen. Niks brengen. Ik snap ook niet waarom ouders het zo nodig vinden om hun kinderen naar school te brengen, temeer omdat het snelverkeer hier is gescheiden van het fiets- en voetgangersverkeer. En qua veiligheid is er ook niets veranderd. Vroeger was het echt niet veiliger dan nu.

Maar ik ben dan ook niet zo bang uitgevallen en geen meisje-meisje. Vroeger al niet: ik speelde liever met autootjes en lego dan met poppen en mini-keukentjes. Ik las veel, heel veel en speelde samen met mijn broertje met jongensspeelgoed. Ik klom in bomen, maakte pijl en bogen, ik droomde van een eigen mes en van bergschoenen. Ik las Arendsoog en Stephen King. Ik keek naar de High Chapparal en De Schat Van Het Kasteel Zonder Naam (Les Galapiats), Q en Q  en dat soort (jongens)series. Ik heb nooit iets gehad met meisjesdingen.

Nu nóg niet. Ik kijk series waar veel bloed en geweld in voorkomt. Momenteel ben ik nogal verslingerd aan de serie Black Sails. Verhaal over piraten op Providence Island. Met echt bestaande piraten (op Kapitein Flint na). Vooral van de woeste Charles Vane gaat mijn hartje sneller kloppen.

Early_18th_century_engraving_of_Charles_Vane
Charles Vane

Je snapt wel waarom natuurlijk 😉 Maar ook de boeken en later de TV-series als Game of Thrones en Outlander ben ik verzot op. The Tudors keek ik ook graag. Ik hou van series en films met een historische achtergrond. Het mag dan wel mega geromantiseerd zijn, maar ach, dat maakt het ook lekker smeuïg (haha, autocorrect wijzigt het naar ‘smerig’. Ook waar).

Overigens is dit hierboven de acteur die Charles Vane speelt. Mijn collega noemt dit soort mannen PLORKen: Perfect Lijf, Ongelofelijke Rot Kop. Gelukkig hebben we niet allemaal dezelfde voorkeuren…

 

 

4 gedachtes over “Zwarte Zeilen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s