Voortgang woning en hardlopen

Nu de daadwerkelijke verhuizing met rasse schreden naderbij komt, neemt de spanning bij mij toe. Ik heb de yoga voorlopig even opgeschort. Ik doe nu yoga (met Adriene, zoals iedereen geloof ik) iedere avond zelf thuis. Dat scheelt mij tijd, geld én stress (en dan hoef ik na afloop ook niet verplicht thee te drinken) en dat bevalt mij prima. Het is net even anders dan ik gewend ben en het blijft lastig om iedere keer even naar de TV te gluren om te zien wat ze nu precies bedoelt.

De buren rechts naast ons gaan er woensdag geloof ik in. Ze hebben hun kippen- en konijnenhokken al klaar. Ik kan niet zeggen dat ik er onverdeeld happy mee ben. Ben al wel blij dat er geen hondenhok achter in de tuin staat, want dat heb ik ook al een aantal keer gezien. Maar vier van die grote Boere Bruinkippen (én een haan heb ik me laten vertellen) …. ja…..ik moet het ervaren denk ik.

image

Ik ga er ook van uit dat ik ze niet meer zie over een paar jaar als ik daar ofwel een schutting ofwel dichte struiken (of beiden) heb staan. Ze staan aan het einde van de tuin, dus dat is dan wel een voordeel.

Goed. Afijn.

image

Jan heeft maandagavond de greppel waarin de waterleiding en de elektrabuis doorheen lopen, dicht gegooid. Weer zo hier en daar het onkruid te lijf gegaan en de boompjes die er staan te logeren bewaterd.

image

De voegen zijn gevoegd en het ziet er direct anders uit. We hebben ook een besluit genomen in de terrastegels en als het goed is wordt het terras achter en het pad voor naar de voordeur in de week van de 16e oktober gelegd. Het is een vrij simpele grijze betontegel die in wildverband wordt gelegd. Leek ons het mooist. Zeker omdat er grijs in de woning zit.

Afgelopen weekend hebben we de wasmachine, wasdroger én vaatwasser besteld en die laten we dan gelijk met het fornuis afleveren. We hebben twee wasbakken bij de Ikea gekocht zondag, twee deurmatten én een Brölopp Arv (taartschaal). De verhuizer is geregeld en alle agenda’s gesynchroniseerd.

Kortom: we staan helemaal op scherp.

En dan nu even mijn enkelblessure ofwel PTTD: ik ben op 1 augustus voor het laatst bij de fysiotherapeute geweest. Toen ging zij op vakantie en komt de 31e terug. Ik neem aan dat ze gaat vragen hoe het gaat. En hoe gaat het? Ik heb weinig last, maar het is niet weg. Ik heb de afgelopen week weinig voorzichtig gedaan met mijn enkel, op mijn hurken gezeten, niet eens mijn stevige wandelschoenen aan gehad in de tuin in WO en ik heb gefietst. Als ik dan de pijn die er dan nog is moet beoordelen, kom ik op een 3 (op een schaal van 10). Zelfs op mijn blote voeten doet het geen zeer meer.

Grote vraag is nu: ga ik ooit weer hardlopen? Ik twijfel nu nog, maar dat komt ook omdat het nog veel te warm is. Dan heb ik al helemaal geen behoefte aan hardlopen. Bovendien ben ik best wat angstig dat áls ik weer begin, ik dan wéér een blessure ga lopen, want dan is dit over, komt er misschien een andere.

Ik ben niet de enige die hier last van heeft: een aantal van mijn collega’s heeft ook bedenkingen. Oorzaak: leeftijd. Het is een feit dat je niet veel oudere mensen ziet hardlopen. De ene blessure volgt op de andere. En dat werkt ook heel demotiverend. Wat dan? Mijn dokter zei: ga fietsen. Dan heb je minder blessures.

Er is niets mis met fietsen. En straks heb ik een hele provincie (Zeeuws- en Oost-Vlaanderen) te verkennen. Een keertje naar zee, een keertje met de fiets naar Brugge of Gent. Me gaan voegen bij de kudde grijze fietsende muizen die niet meer kunnen hardlopen maar nog wel lekker fietsen.

fiets-22-2
Bron: uchulive.org

En daar is niets mis mee.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s