Een drijfjacht(je)

Ik heb – eerlijk gezegd – de slaap nog in de ogen. En dat na een bak koffie. Misschien moeten er meer volgen ware het niet dat mijn Dolce Gusto cups op zijn. Vanavond boodschappen avond [jippie…] dus dan heb ik morgen weer nieuwe. Kan ik weer ruim een week vooruit.

Het was dan ook best een vermoeiend weekendje. Vrijdag was ik vrij. Ik had eerder in de week een bericht gekregen van een collega dat wij waren uitgenodigd voor een drijfjacht op de varkens in Duitsland. Of we iets te doen hadden zaterdag. We hebben ieder weekend wel wat te doen, zeker nu natuurlijk, nu de laatste loodjes van het huis zich aandienen. Maar voor zoiets maken wij graag tijd vrij, temeer omdat je als jongjager, want dat zijn Jan en ik, nog niet veel gelegenheid krijgt om te gaan jagen. Als je dan iets wordt aangeboden, kan je bijna geen nee zeggen. Ik was daar wel weer lichtelijk nerveus voor en heb de vrijdag even de tijd genomen om alles klaar te leggen en om het huis in redelijk ordentelijke staat achter te laten, zodat ik zondag niet de hele dag aan het stofzuigen ben.

Even de auto opgehaald van de baas. Die mocht ik voor deze gelegenheid weer meenemen en ondanks dat het in mijn ogen toch een grote bak is, waren wij de op één na kleinste auto in het gezelschap. Patsers! 😉

einde 2e aanzit
Allemaal van die grote patserbakken…

Vrijdag dan via mijn collega die een beetje op de weg naar het jachtgebied in Duitsland woont, daar even snel een pastaschotel opgepeuzeld en dan in de auto voor een drie uur durende rit. Op het moment dat we er bijna waren, komt collega erachter dat hij zijn Duitse Jagdschein thuis heeft laten liggen. Bummer! Helaas accepteerde de jachthouder een foto van zijn Jagdschein niet, dus collega was soort van ‘voor niets’ meegekomen. Hij heeft dan in plaats van rol als ‘geweer’ een beetje de rol van ‘vier ogen zien meer dan twee’ op zich genomen.

 

Je bent de hele dag buiten en dat maakt ook een hoop goed, maar het is wel balen. Ik ben eens een keer de sleutel vergeten van mijn trekkerslot (dat is een slot die je door de trekker steekt zodat deze is geblokkeerd). Ik heb even hartgrondig gevloekt toen. Gelukkig kon ik toen tussen twee driften in even terug naar ons logement om de sleutel op te halen en gelukkig hadden we de eerste (natte!) drift niets gezien, maar toch.

 

Het was overigens een vrij klein clubje van zo’n tien geweren en drie drijvers met een wagen vol hondjes.

Hondenkar
Wagen vol hondjes

Wat ik tot nu toe heb meegemaakt was het altijd zo rond de vijftig geweren. Dit was in het kader van schade omdat de mais hoog staat en de boer wil niet dat daar een rotte varkens in gaat kamperen. Dat levert de boer een hoop schade op. Dus aan de jachthouder was gevraagd of hij een paar velden mais wilde uitkammen. Blijkbaar zaten ze daar toch niet want we hebben niets gezien. Echt niets, behalve een eekhoorn.

 

We hebben maar twee driften gedaan en waren redelijk op tijd weer klaar. Nog even bij een boshut wat gegeten (broodjes met wurst en zenf) en gedronken en toen het krat bier op tafel werd gezegd wisten we al dat er geen derde drift meer zou komen. Omgekleed bij de auto en tegen drieën zijn we alweer op huis aan gegaan. Collega afgezet en wij weer door en we waren tegen half acht thuis. Snel even een verse soep gemaakt, broodjes afgebakken en toch nog lekker gegeten.

Die avond heb ik echt zo diep geslapen. Ik was eigenlijk best moe. Moe van het niets doen eigenlijk. Ik snap nu ook waarom jacht en wacht maar één letter verschil heeft.

2 gedachtes over “Een drijfjacht(je)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s